بررسي نتايج يافته هاي ايمونوفلورسانس مستقيم در نمونه هاي پوستي مخاطي ارجاع شده توسط آزمايشگاه رازي رشت در سال هاي 96-99

رشت

زمينه و هدف: با توجه به نادر بودن بيماريهاي تاولي و كمبود دادههاي به روز از موارد موجود در استان گيلان و نتايج انجام بيوپسي و DIF در آنها، برآن شديم تا در اين مطالعه توصيفي از موارد بيماري و يافتههاي مختلف در DIF انجام شده در اين بيماران را گزارش كنيم تا بتوان براي انجام تحقيقات بيشتر برنامهريزي مناسب انجام داد. مواد و روشها: پژوهش حاضر از حيث روش شناسي يك مطالعه به روش تحليلي- مقطعي بود. جمعيت مورد مطالعه كليهي بيماران مراجعه كننده با شكايت از بيماريهاي پوستي يا مخاطي به آزمايشگاه رازي رشت بود. نمونهگيري به صورت مراجعه به آزمايشگاه رازي و استخراج تعداد رديفهاي انجام شده با توجه به شكل باليني ذكر شده انجام شد. جمعآوري دادهها به وسيلهي يك چك ليست از پيش تهيه شده شامل متغيرهاي سن، جنسيت، تشخيص نوع بيماري پوست، محل تجمع رسوبات ايمني، نوع رسوبات ايمني و مدت زمان بيماري بود. پس از جمعآوري دادهها اطلاعات وارد نرمافزار SPSS نسخه 21 شد. سطح معنيداري آزمودهها در اين مطالعه p value كمتر از 05/0 در نظر گرفته شد. نتايج: در اين مطالعه جهت بررسي نتايج يافتههاي ايمونوفلورسانس مستقيم در نمونههاي پوستي مخاطي ارجاع شده به آزمايشگاه رازي رشت بين سالهاي 99- 96، از اطلاعات آزمايشگاهي 400 نمونه پوستي مخاطي استفاده گرديد. ميانگين و انحراف معيار سن بيماران اين نمونهها برابر با 8/17±5/50 بود و از لحاظ جنسيت، اكثريت نمونهها زن (5/58%) بودهاند و در بررسي بيماريهاي زمينهاي پوستي مشخص شد كه به ترتيب، بيماري BP (بولوس پمفيگوييد) با 5/14%، ليكن پلان (LP) با 5/13% و پمفيگوس ولگاريس (PV) با 75/10% شايعترين بيماريهاي پوستي مراجعه كنندهها بوده است. طبق نتايج اين مطالعه درصد رسوبات در بيماريهاي پوستي PF (پمفيگوس فولياسه) و IGAP (پمفيگوس ايمونوگلوبين A) و PNP(پمفيگوس پارا نئوپلاستيك) و PV از درصد رسوبات بيشتري نسبت به ساير بيماريهاي پوستي برخوردار بودهاند (001/0P<). همچنين درصد رسوبات در بيماريهاي درماتيت هرپتي فرم (DH) با 7/66% و IGAPبا 100% و BP 84/6% و پمفيگوس اريتماتو (PE) با 100% در ناحيه بازال ممبران بيشتر از دو ناحيه ديگر بوده است اما تجمع رسوبات در بيماريهاي PV با 5/76% و PNP با 100% و PF با 9/90% در ناحيه اينترااپيدرمال بيشتر از دو ناحيه ديگر بوده است (001/0P<). درصد رسوبIgG در بيماري PV حدود 7/76% و در بيماري PF حدود 9/90% بيشتر از ساير بيماريها بوده است (001/0P<). رسوب IgM در بيماريهاي PNP (100%) و IGAP (100%) بيشتر بوده است (004/0P=). رسوب C3 در بيماري PV (79/1%)، BP (67/2%)، PF (90/9%)، PNP (100%) و IGAP (100%) بيشتر بوده است و در ساير بيماريها درصد كمتري داشته است (001/0P<). توزيع فراواني IgA و C4 برحسب نوع بيماريهاي زمينهاي پوستي اختلاف معنيداري نداشته است. نتيجهگيري: از يافتههاي اين مطالعه ميتوانيم نتيجه بگيريم كه ايمونوفلورسانس مستقيم يك ابزار حساس براي تشخيص بيماريهاي تاولي اتوايميون و افتراق آنها از ساير ضايعات است.

215374

علوم پزشكي گيلان