بررسي آسيب هاي اسكلتي – عضلاني و عوامل مرتبط با آن در كاركنان تحت آموزش يكي از مراكز نظامي در سال 1400

رشت

چكيده مقدمه: آسيب هاي ناشي از فعاليت هاي جسماني به كاهش سلامت جسماني كاركنان نظاميان، از دست رفتن زمان و خسارت هاي اقتصادي منجر مي گردد. لذا سنجش آسيب هاي اسكلتي – عضلاني و عوامل مرتبط با آن در جهت شناسايي و رفع آنها از اهميت خاصي برخوردار است. اين مطالعه توصيفي تحليلي با هدف تعيين آسيب هاي اسكلتي – عضلاني و عوامل مرتبط با آن در كاركنان تحت آموزش يكي از مراكز نظامي در سال 1400 با استفاده از پرسشنامه سنجش اطلاعات دموگرافيك و پرسشنامه توسعه يافته اسكلتي عضلاني نورديك انجام شد. مواد و روش ها: در اين مطالعه 355 نفر از كاركنان نظامي تحت آموزش در مركز آموزشي تفنگداران و تكاوران دريايي نيروي دريايي ارتش جمهوري اسلامي ايران مستقر در شهر منجيل وارد پژوهش شدند. به جهت اندازه گيري ميزان شيوع اختلالات اسكلتي عضلاني نمونه ها، از پرسشنامه ي توسعه يافته اسكلتي عضلاني نورديك استفاده گرديد. در انتها داده ها در نرم افزار SPSS نسخه 16 وارد گرديد. در تحليل‌هاي تك‌متغيري و چندمتغيره به ترتيب از آزمون كاي‌دو يا آزمون كوكران- آرميتاژ و رگرسيون لجستيك با روش حذف پسرو استفاده شد. نتايج: براساس نتايج مطالعه حاضر از 355 فرد مورد مطالعه، 73 نفر (6/20 درصد) داراي سن بيشتر از 30 سال، 94 نفر (5/26 درصد) ﻣﺘﺄهل، و 86 نفر (2/24 درصد) داراي تحصيلات كارشناسي و بالاتر، و 70 نفر (7/19 درصد) داراي سابقه كار بيشتر از 10 سال بودند، 174 نفر (0/49 درصد) در رسته نظامي مشغول فعاليت بودند. بيشترين مشكلات مربوط به اندام تحتاني نظاميان مي باشد (P<0.05). همچنين شيوع سالانه، ماهانه و نقطه اي اختلالات اسكلتي-عضلاني در كاركنان به ترتيب برابر با 3/42 درصد (150 نفر)، 0/33 درصد (117 نفر) و 1/21 درصد (75 نفر) بوده است. يافته‌ها نشان داد كه تفاوت آماري معني‌داري بين شيوع سالانه MSD و سطح تحصيلات وجود دارد، به طوري كه شيوع سالانه MSD در كاركنان با تحصيلات ليسانس و بالاتر كمتر از ساير كاركنان بود (047/0=P). تفاوت آماري معني‌داري بين شيوع سالانه MSD كاركنان بر حسب نمايه توده بدني آنها وجود داشت (009/0=P)، به طوري‌كه با افزايش شاخص توده بدني كاركنان، شيوع سالانه MSD افزايش مي‌يافت. نتيجه گيري: مطالعه حاضر نشان داد كه بيشتر افراد نظامي از اختلالات اسكلتي-عضلاني در ناحيه زانو و گردن رنج مي برند و بيشتر مراجعه به كادر درمان در زمينه اختلالات اسكلتي-عضلاني در اين افراد، به علت اختلال در اين دو ناحيه است. درجه داراني كه در رسته نظامي هستند، به علت ساعات كاري بالا و فعاليت بدني(نظامي) بيشتر، در ريسك بالاتري براي ابتلا به اين اختلالات قرار دارند. پايش كاركنان نظامي و نظاميان براساس ويژگي هاي فردي و به كارگيري آنان متناسب با توانمندي هاي آنان در دوران خدمت با به كارگيري مداخلات پيشگيرانه در كاهش بروز آسيب هاي اسكلتي-عضلاني موثر خواهد بود. كليدواژه ها: بيماري هاي عضلاني – استخواني ، پرسنل نظامي ، زخم ها و اسيب ها

215619

دانشگاه علوم پزشكي گيلان