مقايسه‌ي اثربخشي روش‌هاي سنگ‌شكني برون‌اندامي (ESWL)، سنگ‌شكني از طريق حالب (TUL) ، نفروليتوتومي پركوتانئوس (PCNL) و لاپاروسكوپي در درمان سنگ‌هاي 17-25 mm حالب فوقاني در استان كردستان در فاصله‌ي سال‌هاي 97-1385

دانشگاه علوم پزشكي كردستان

پزشكي

مقدمه: سنگ‌هاي ادراري يك اختلال اورولوژيكال است كه درمان آن از مسائل مهم رشته‌ي اورولوژي مي‌باشد. درد شديد‌، هيدرونفروز، عفونت سيستم ادراري و از بين رفتن فانكشن كليه از مشكلاتي است كه سنگ‌هاي ادراري ايجاد مي‌كنند. در حال حاضر اقدامات مداخله‌اي كه جهت پاكسازي سنگ‌ها استفاده مي‌شود شامل ESWL، TUL، PCNL و لاپاروسكوپي مي‌باشد. هركدام از روش‌هاي فوق‌الذكر در سايزهاي خاصي از سنگ و بسته به مكان سنگ در سيستم ادراري اثربخشي متفاوتي دارند؛ به‌علاوه هريك عوارض متفاوتي نيز دارند. آسيب‌هاي عملكردي و ساختاري، هماچوري ماكروسكوپي و ميكروسكوپي، ادم، هماتوم‌هاي پري‌رنال، تب، ايلئوس، عفونت ونياز به انتقال خون از جمله‌ي اين عوارض است. انتخاب بهترين پروسيجر درماني در سنگ‌هاي بزرگ حالب فوقاني همواره مورد بحث بوده است؛ لذا با اينكه كمتر مطالعه‌اي بيشتر از دو پروسيجر در دسترس را در درمان سنگ‌هاي بزرگ حالب فوقاني مقايسه و ارزيابي كرده‌است و مطالعه‌اي كه هر چهار پروسيجر درماني را با هم مقايسه و ارزيابي كند را نيافتيم، در اين مطالعه برآن شديم تا به مقايسه اثربخشي روش‌هاي ESWL، PCNL، TUL و لاپاروسكوپي در سنگ‌هاي حالب فوقاني 17-25 mm بپردازيم. مواد و روش كار: اين مطالعه ، نوعي مطالعه‌ي مقطعي توصيفي- تحليلي بوده و در آن كليه‌ي بيماراني كه با سنگ حالب فوقاني 17-25 mm در طول سال‌هاي 85-97 به مطب و كلينيك اورولوژي مراجعه كرده‌اند و براساس معيار ورود و ترجيح روش جراحي در چهار گروه ESWL ، TUL ، PCNL و لاپاروسكوپي تقسيم‌بندي مي شوند تعداد نمونه هاي مورد بررسي بصورت سرشماري 84 مورد و 140 پروسيجر مي باشد. نتايج: ميانگين مدت زمان بستري 56 ساعت در روش نفروليتوتومي پركوتانئوس و پس از آن 48 ساعت در روش لاپاراسكوپي بوده است. در روش سنگ‌شكني برون ‌اندام و سنگ‌شكني از طريق حالب به ترتيب 28(7/66%) و 22(1/61%) نفر نياز به روش تكميلي داشتند . پاكسازي سنگ پس از نوبت اول در روش هاي مختلف بصورت معني داري متفاوت بودند به گونه اي كه بيشترين مقدار متعلق به روش‌هاي سنگ‌شكني پركوتانئوس و لاپاروسكوپي بود(100%).همچنين كمترين و بيشترين مدت‌زمان انجام پروسيجر در بين روش هاي مختلف 25 الي 120 دقيقه بوده است كه كمترين آن مربوط به روش سنگ‌شكني از طريق حالب و بيشترين آن لاپاروسكوپي است. ميانگين مدت‌زمان انجام پروسيجر در روش لاپاروسكوپي بصورت معني داري از ساير روش ها بيشتر بود (90 دقيقه- P-value<.001). ميزان افت هموگلوبين در روش هاي مختلف تفاوت معني داري داشت. هموگلوبين در روش سنگ‌شكني پركوتانئوس 2 الي 5 و در روش لاپاروسكوپي 1 الي 3 بوده است و همچنين فقط دو نفر در روش سنگ‌شكني پركوتانئوس نياز به انتقال خون داشتند. نتيجه گيري: اثربخشي روش‌هاي ESWL ، PCNL ، TUL و لاپاروسكوپي بر سنگ‌هاي حالب فوقاني متفاوت است و با توجه به شرح حال و وضعيت بيمار يكي از اين روش هاي كمك درماني مورد استفاده قرار مي گيرد. با توجه به نتايج مطالعه نفروليتوتومي پركوتانئوس و لاپاروسكوپي روش‌هاي مناسبي براي پاكسازي كامل سنگ(100%) بوده و نيازمند روش‌هاي تكميلي نمي‌باشند و سنگ‌شكني برون‌اندامي و سنگ‌شكني از طريق حالب در درجه بعدي به عنوان يك روش كمتر تهاجمي براي پاكسازي نسبي سنگ مناسب هستند. كلمات كليدي: سنگ‌شكني برون‌اندامي؛ سنگ‌شكني از طريق حالب؛ نفروليتوتومي پركوتانئوس؛ لاپاروسكوپي؛ حالب فوقاني

215847

دانشگاه علوم پزشكي كردستان

پزشكي

پزشكي

دانشگاه علوم پزشکي کردستان

حشمت الله صوفي مجيدپور