بررسي ارتباط محتواي شغلي با اختلالات اسكلتي عضلاني كاركنان عملياتي خدمات فوريت هاي پزشكي استان قزوين در سال 1400

رشت

چكيده مقدمه: محتوي شغلي در واقع عملكردهاي اصلي يا حوزه هاي عملكردهاي كليدي يك شغل و يكي از معيار هاي اندازه گيري قابل اهميت در معيار هاي رواني اجتماعي ويژگي هاي مشاغل مي باشد كه در كنترل و پشتيباني فشار كاري نقش مهمي دارد. اختلالات اسكلتي-عضلاني به عنوان يكي ازآسيب هاي محتواي شغلي از موضوعات مطرح در بهداشت حرفه اي و ارگونومي كشور مي باشد، كه در مشاغل مختلف شيوع بالايي دارد و به عنوان يك چالش مهم در سطح جهاني مطرح مي باشد. مطالعه ي حاضر با هدف تعيين ارتباط محتواي شغلي با اختلالات اسكلتي عضلاني كاركنان عملياتي خدمات فوريت هاي پزشكي استان قزوين در سال 1400 انجام شد. موارد و روش ها: مطالعه حاضر يك پژوهش تحليلي-مقطعي است كه برروي 163 نفر از كاركنان عملياتي خدمات فوريت هاي پزشكي استان قزوين انجام شد. نمونه گيري به روش سرشماري و از 38 پايگاه اورژانس شهر قزوين در سال 1400 انجام شد. داده ها با استفاده از يك پرسشنامه سه بخشي شامل مشخصات دموگرافيك، پرسشنامه محتواي شغل و پرسشنامه توسعه يافته اسكلتي- عضلاني نورديك جمع آوري شد. داده هاي مطالعه با استفاده از نرم افزار SPSS نسخه 16 و آمار توصيفي (ميانگين، انحراف معيار، درصد و فراواني) و آمار استنباطي (رگرسيون لجستيك ساده و چندگانه) تجزيه و تحليل شدند. نتايج: ميانگين و انحراف معيار ابعاد آزادي تصميم گيري90/6±20/69( بالاترين نمره)، نيازهاي روانشناختي شغل 80/4±74/34، حمايت اجتماعي 68/4±57/21، نيازهاي فيزيكي شغل 17/2±04/16، و در نهايت بعد عدم امنيت شغلي16/1±82/7(پايينترين نمره) بدست آمد. بر اين اساس با مقايسه ميانگين بدست آمده باحداقل وحداكثر امتياز درهر بعد، ابعاد آزادي تصميم گيري و حمايت اجتماعي در سطح پايين و ابعاد نيازهاي روانشناختي، نيازهاي فيزيكي و عدم امنيت شغلي در سطح بالا قرار داشتند. نمره محتواي شغلي در بعد حمايت اجتماعي با شيوع كلي اختلالات اسكلتي-عضلاني ارتباط معني داري داشت، بطوري كه با افزايش يك نمره در حمايت اجتماعي شانس شيوع اختلال 12 درصد كاهش مي يابد. همچنين، بين محتواي شغلي با اختلالات اسكلتي-عضلاني كاركنان عملياتي خدمات فوريت هاي پزشكي ارتباط وجود داشت (001/0 P<).بيشترين درصد شيوع اختلالات اسكلتي-عضلاني در طول عمر، سالانه، ماهانه و نقطه اي متعلق به ناحيه كمر و سپس گردن بود. نتيجه گيري: بين محتواي شغلي با اختلالات اسكلتي-عضلاني ارتباط مستقيمي وجود دارد. براساس نتايج بدست آمده حمايت اجتماعي و شاخص توده بدني نسبت به ساير عوامل تاثير بيشتري در شيوع اختلالات اسكلتي-عضلاني داشتند. هرگونه برنامه مداخله اي جهت كاهش و پيشگيري از اختلالات اسكلتي- عضلاني ناشي از آسيب هاي محتواي شغلي مي بايست علاوه بر ساير موارد بر افزايش حمايت اجتماعي و كاهش شاخص توده بدني متمركز شود. همچنين توجه به فاكتورهاي رواني(فشارهاي روان شناختي،آزادي تصميم گيري و امنيت شغلي) و ارتقاي شرايط توصيه مي شود. كليد واژه ها: خدمات فوريت هاي پزشكي ، بيماري هاي عضلاني _استخواني ، مشاغل وابسته به علوم بهداشتي

217350

دانشگاه علوم پزشكي گيلان