اثربخشي زوج درماني خودتنظيمي بر تنظيم شناختي هيجان و دلزدگي زناشويي زوجين داراي تعارض زناشويي

10/22/2022 12:00:00 AM

پژوهش حاضر با هدف بررسي اثربخشي زوج درماني خودتنظيمي بر تنظيم شناختي هيجان و دلزدگي زناشويي زوجين داراي تعارض زناشويي انجام گرفت. اين پژوهش از نوع پژوهش‌هاي نيمه آزمايشي با پيش‌آزمون- پس‌آزمون و گروه كنترل بود. جامعه آماري شامل كليه زوجين درگير در تعارض زناشويي شناسايي شده توسط مراكز مشاوره شهر بجنورد در سال 1400 بود. از ميان اين افراد 32 نفر (16 زوج) به روش نمونه گيري در دسترس انتخاب و به صورت گمارش تصادفي در دو گروه آزمايش و گواه جايگزين شدند. پس از اجراي پيش آزمون، گروه آزمايش برنامه زوج درماني خودتنظيمي را طي 8 جلسه دريافت كردند و سپس، پس آزمون به عمل آمد. داده هاي مورد نياز پژوهش با استفاده از پرسشنامه هاي تنظيم هيجان شناختي گارنفسكي، كرايچ و اسپين هاون (2001)، مقياس دلزدگي زناشويي پاينز (1996) و پرسشنامه تعارض زناشويي ثنايي و همكاران (1379) جمع آوري گرديد. داده هاي حاصل با استفاده از نرم افزار SPSS-24 و آزمون تحليل كوواريانس تجزيه و تحليل شد. يافته ها نشان داد كه مداخله زوج درماني خودتنظيمي منجر به افزايش تنظيم شناختي هيجان و كاهش دلزدگي زناشويي در اعضاي گروه آزمايش در مرحله پس‌آزمون، در مقايسه با گروه كنترل‌شده است (01/0˂P). بر اساس يافته هاي حاصله مي توان گفت كه زوج درماني خودتنظيمي مي تواند به عنوان يك رويكرد درماني مناسب جهت ارتقاي وضعيت زناشويي زوجين در شرايط تعارض زناشويي به شمار آمده و به آنها در ارتقاي شاخص هاي زناشويي و شناختي-هيجاني نظير تنظيم شناختي هيجان در اين شرايط مخاطره آميز، ياري رساند.

217352

دانشگاه اردکان

آريانپور حميدرضا aryanpour hamidreza