توليد ذرات كلوئيدي ليپيدي موم و بره موم زنبورعسل به روش امولسيون سازي خودبه خودي و استفاده آن در توليد امولسيون پيكرينگ روغن در آب

اصفهان : دانشگاه صنعتي اصفهان

كشاورزي

دكتري

واكس¬ها به¬دليل فراواني، نقطه ذوب زياد، عدم حساسيت به pH و نمك و سرعت تغيير ساختار كريستالي (عمدتاً بتا-پرايم)گزينه مناسبي براي تهيه نانوذرات ليپيدي هستند. در اين مطالعه براي اولين بار، نانوذرات كلوئيدي موم و واكس بره-موم با روش كم¬انرژي امولسيون¬سازي خودبه¬خودي تهيه گرديد و در ادامه از اين نانوذرات توليدي براي پايداركردن امولسيون روغن آفتابگردان در آب استفاده شد. به¬منظور توليد نانوذرات سه عامل نسبت امولسيفاير به واكس (52/0، 26/1، 2 و 5/2)، دور ( 750 و 1050 دور بر دقيقه) و زمان (10 و 20 دقيقه) همزدن مورد بررسي قرار گرفت. سپس سوسپانسيون دياليزشده نانوذرات موم و دياليزنشده نانوذرات واكس بره¬موم خشك¬شده و از نظر ساختار كريستالي، رفتار حرارتي، مورفولوژي و زاويه تماس مورد مطالعه قرار گرفتند. پايداري حرارتي و انباري سوسپانسيون واكس¬ها و نيز اثر افزودن كرايوپروتكتانت¬ بر ويژگي¬هاي آنها بررسي شد. در ادامه مطالعه و در بخش بررسي امولسيون، نسبت نانوذرات واكس به روغن (05/0، 1/0 و 2/0)، ميزان روغن (5، 15 و 30%) و دور هموژنايزر (3000، 6000 و 9000 دور بر دقيقه) به¬عنوان متغير درنظر گرفته¬شد و اندازه، ميانگين توزيع قطرات، ويسكوزيته و خامه¬اي¬شدن بررسي گرديد. اثر تنش¬هاي محيطي (pH، قدرت يوني و حرارت)، پايداري انباري (60 روز، 4 و 20 درجه سلسيوس) و پايداري اكسيداتيو (30 روز، ℃ 40) بر امولسيون¬هاي پايدارشده با نانوذرات موم و واكس بره¬موم نيز مورد ارزيابي قرار گرفتند. نتايج پايداري حرارتي نشان داد كه افزايش دما از 70 به 90 درجه سلسيوس افزايش اندازه ذرات را به¬دنبال داشت. در بخش مطالعه امولسيون، نسبت نانوذرات واكس به روغن 2/0، ميزان روغن 15% تحت هموژنايزر با 3000 دور بر دقيقه براي توليد امولسيون¬هاي پايدارشده با هر دو نوع واكس انتخاب شد. بر اين اساس، اندازه قطرات روغن در امولسيون¬هاي پايدارشده با نانوذرات موم و واكس بره¬موم به¬ترتيب 5/534 و 8/658 نانومتر و ميانگين توزيع اندازه قطرات آنها به¬ترتيب 493/2 و 155/2 به دست آمد. بررسي اثر تنش¬هاي محيطي نشان داد كه تغيير pH و قدرت¬يوني تأثير معني¬داري بر اندازه و ميانگين توزيع اندازه قطرات نداشت. هم¬چنين، افزايش دما از 40 به 80 درجه سلسيوس تأثيري بر اندازه قطرات امولسيون نداشت. عدم تغيير معني¬دار اندازه قطرات امولسيون¬ها با نگهداري 60 روزه آنها در دو دماي 4 و 20 درجه سلسيوس نشاندهنده پايداري مطلوب آنها بود. بررسي شاخص پراكسيد و تيوباربيتوريك اسيد بيانگر پايداري بيشتر امولسيون¬هاي پايدارشده با نانوذرات واكس نسبت به امولسيون پايدارشده با پلي¬سوربات 80 بود. به¬علاوه، امولسيون پيكرينگ پايدارشده با نانوذرات موم نسبت به واكس بره¬موم از پايداري شيميايي بيشتري برخوردار بود. با توجه به نتايج حاصل مي¬توان روش امولسيون¬سازي خودبه¬خودي را راهي مؤثر براي توليد نانوذرات جامد واكس دانست كه توانايي توليد امولسيون پيكرينگ روغن در آب پايدار را دارد.

217361

علوم و صنايع غذايي

مهندسي كشاورزي

دانشگاه صنعتي اصفهان

ژاله ورشوساز

هاجر شكرچي زاده، محمد ديناري، محمدتقي گلمكاني