عنوان
بررسي شيوع ديابت در بيماران مبتلا به سنگ هاي ادراري و عوامل مرتبط با آن در بيمارستان كوثر سنندج در سال هاي 1397 تا 1399
نويسنده اصلي
موسوي، احسان
محل تحصيل
دانشگاه علوم پزشكي كردستان
رشته تحصيلي
پزشكي
چكيده
مقدمه: سنگهاي ادراري در حال حاضر يكي از مباحث مهم اورولوژي بوده كه جهت پيشگيري يا درمان اين بيماري مطالعات زيادي انجام شده است. شيوع سنگهاي ادراري در سالهاي اخيـر سـير رو بـه فزونـي داشته است كه اين مسأله به خصوص در كشورهاي صنعتي ملموس بوده است. از علل اين پديده شايد بتـوان بـه شيوع چاقي، سندرم هاي متابوليك و ديابـت نـوع 2 اشـاره نمود. چاقي و ديابت تيپ 2 به عنوان عوامل خطر سنگ هاي ادراري مطرح هستند و شـيوع بـالاتر سـنگهاي اســيد اوريكــي در بيمــاران ديابتيــك اثبــات شــده اســت.
مواد و روش ها: نوع مطالعه ما از نوع مقطعي توصيفي-تحليلي مي باشد. جامعه مورد مطالعه شامل بيماراني كه با سابقه سنگ هاي ادراري كه بين سال هاي 97 تا 99 به بيمارستان كوثر سنندج مراجعه كرده بودند. مشخصات دموگرافيك، سابقه ابتلا به ديابت، نوع سنگ ادراري، و مقادير بيوماركرهاي بيوشيمي و موارد لازم براي اجراي پژوهش در پرونده هاي موجود استخراج شدند و و با كمك مشاور آماري و نرم افزارهاي تحليل آماري (SPSS) داده ها را مورد تجزيه و تحليل قرار گرفتند.
نتايج: ميانگين سني افراد مورد مطالعه ما 43.49 سال و انحراف معيار 16.169 بود. 43 نفر زن (31.1 درصد) و 91 نفرد مرد (67.9 درصد) بودند. در مطالعه ما تفاوت معني داري بين ميانگين سني، وزن و محل سنگ ادراري افرادي كه مبتلا به ديابت هستند و افرادي كه مبتلا به ديابت نيستند وجود نداشت. ولي بين جنسيت و ابتلا به ديابت در افراد مورد مطالعه وجود داشت.
نتيجه گيري: از نتايج مطالعه ما و تحليل هايي كه روي داده هاي بيماران انجام شد نتيجه شد كه بين سن، وزن و محل سنگ ادراري با ابتلا به ديابت رابطه معني داري وجود ندارد. ولي بين جنسيت افراد مورد مطالعه و ابتلا به ديابت در افرادي كه مبتلا به سنگ هاي ادراري بودند در مطالعه ما رابطه معني داري وجود داشت.
كلمات كليدي: ديابت؛ سنگ ادراري؛ شيوع
شماره ركورد
217490
شهر محل تحصيل
دانشگاه علوم پزشكي كردستان
گرايش رشته تحصيلي
پزشكي
دانشكده
پزشكي
دانشگاه
دانشگاه علوم پزشکي کردستان
استاد راهنما
رزگار دانش دوست