ارزيابي اثرات محافظتي ان - استيل سيستئين بر سميت ژنتيكي القا شده با ديازينون در لنفوسيت هاي خون محيطي انساني به روش كامت

رشت

مقدمه: ديازينون يك تركيب ارگانوفسفره است كه در سراسر جهان براي كنترل رشد آفات در كشاورزي استفاده مي شود. مواجه مزمن با ديازينون مي تواند سميت ژنتيكي به دنبال داشته باشد. ان-استيل سيستئين يك آنتي اكسيدانت است كه توانايي بالا در حذف راديكال هاي آزاد دارد. در اين مطالعه به بررسي توانايي ديازينون در القاي سميت ژنتيكي در لنفوسيت هاي خون محيطي پرداختيم و همچنين نقش محافظتي ان-استيل سيستئين در پيشگيري از اين آسيب بررسي شد. مواد و روش ها: نمونه خون به گروه هاي تيمار شده شامل ديازينون (20 ميكروگرم/ ميلي ليتر)، ان-استيل سيستئين (250 ميكرومولار)، كنترل مثبت (سيس پلاتين 4/0 ميكروگرم در ميلي ليتر) و كنترل (فسفات بافر) تقسيم شد. بعد از انكوباسيون 24 ساعته، به منظور تعيين آسيب ژنتيكي سنجش كامت انجام شد. همچنين، براي بررسي آسيب اكسيداتيو ايجاد شده ميزان پراكسيداسيون ليپيدي و سطوح گلوتاتيون ارزيابي شد. نتايج: نتايج اين مطالعه نشان داد كه كاهش معناداري در درصد DNA در ناحيه دم و ممان دمي در غلظت 250 ميكرومولار ان-استيل سيستئين رخ مي دهد. به طور مشابهي، در همين غلظت، سطح مالون دي آلدهيد به طور معناداري كاهش (01/0P<) و سطح گلوتاتيون به طور معناداري افزايش يافت (05/0P<). نتيجه گيري: نتايج اين مطالعه تاييد كننده نقش احتمالي استرس اكسيداتيو القا شده توسط ديازينون در بروز سميت ژنتيكي مي باشد. تاثير ان-استيل سيستئين به عنوان يك تركيب آنتي اكسيدانت صدمات آسيب ژنتيك و استرس اكسيداتيو را كاهش داد.

217720

علوم پزشكي گيلان