طراحي، اجرا و ارزشيابي برنامه مراقبت در منزل براي بيماران مبتلا به نارسايي قلبي: يك مطالعه تركيبي

رشت

خلاصه پژوهش مقدمه: عليرغم پيشرفت هاي پزشكي در زمينه درمان دارويي و جراحي نارسايي قلبي، پيامدهاي بيماري ضعيف با ميزان مرگ و مير و بستري شدن بالا و كيفيت زندگي ضعيف باقي مانده است. انتقال مراقبت از بيمارستان به منزل با هدف ساماندهي، تداوم و هماهنگي در ارائه مراقبت از بيمار پس از ترخيص از بيمارستان امري حياتي مي باشد. مراقبت در منزل توان مراقبت از خود را در بيمار تقويت مي نمايد، ايمني و آسايش خانواده را افزايش مي دهد، خطر ابتلا به عفونت هاي بيمارستاني را كاهش مي دهد و منجر به كاهش هزينه هاي درمان نسبت به بستري در بيمارستان مي گردد. لذا پژوهش حاضر با هدف طراحي، اجرا و ارزشيابي برنامه مراقبت در منزل براي بيماران مبتلا به نارسايي قلبي صورت گرفت. روش كار: اين مطالعه از نوع تركيبي پيچيده مي باشد كه در طول سال هاي 1401-1399 در بيمارستان حشمت دانشگاه علوم پزشكي گيلان و كلينيك هاي قلب شهر رشت انجام گرديد. بخش كيفي مطالعه از نوع تحليل محتوي بوده كه در دو مرحله قبل به منظور تبيين نيازهاي مراقبت در منزل بيماران و بعد از مداخله به منظور تبيين تجارب بيماران از اجراي برنامه مراقبتي طراحي شده براساس مصاحبه هاي نيمه ساختاريافته با بيمار، خانواده و اعضاء تيم مراقبتي-درماني صورت گرفت. بخش كمي مطالعه نيز از نوع نيمه تجربي بوده كه در مرحله پيش آزمون همزمان با اجراي مرحله اول مطالعه كيفي وضعيت خودمراقبتي، دانش، تبعيت از درمان و كيفيت زندگي 115 بيمار، با روش نمونه گيري در دسترس، تعيين گرديد. در مرحله پس آزمون، پس از اجراي برنامه مراقبتي نيز اين متغيرها، در دو گروه مداخله و كنترل مجددا سنجيده شدند. فرايند تحليل داده هاي كيفي به روش تحليل محتوي قراردادي و تحليل داده هاي كمي با استفاده از آزمون هاي آماري توصيفي و استنباطي انجام شد. تلفيق نتايج دو بخش نيز در مرحله اول جهت طراحي برنامه مراقبتي و در مرحله دوم جهت تعيين اثربخشي برنامه مراقبتي به روش تحليل ماتريكس صورت گرفت. نتايج: برنامه مراقبتي طراحي¬شده 8 حيطه را در بر داشت: 1.ارائه برنامه مراقبتي سازماندهي¬شده جهت رفع نيازهاي مراقبتي، 2.برقراري ارتباط مناسب، 3.ارتقاء سيستم¬هاي حمايتي، 4.ارتقاء خودمراقبتي، 5.ارتقاء تطابق با بيماري، 6.مراقبت خانواده محور، 7.مديريت رفتارهاي جستجوگر سلامت، 8.ارتقاء كيفيت زندگي. بعد از اجراي برنامه مراقبتي طراحي شده، تحليل يافته هاي بخش كيفي بيانگر اين بود كه بيماران خود مراقبتي مناسب، كيفيت زندگي مطلوب، تبعيت مناسب از درمان و سيستم حمايتي مناسب را تجربه نمودند. همچنين يافته هاي بخش كمي نشان داد كه پس از اجراي برنامه مراقبتي نمرات خودمراقبتي، دانش، تبعيت از درمان و كيفيت زندگي بيماران گروه مورد نسبت به گروه شاهد (P≤0.001) و همچنين در گروه مورد نمرات نسبت به قبل از شركت در برنامه مراقبتي تفاوت آماري معناداري پيدا نمود (P≤0.05). تلفيق يافته هاي كيفي و كمي بعد از اجراي برنامه مراقبتي نيز مطابقت يافته ها را نشان داد، كه اين يافته ها يكديگر را تاييد نمودند. نتيجه گيري: برنامه مراقبتي طراحي شده در مطالعه حاضر، برنامه اي جامع براي مراقبت از بيماران مبتلا به نارسايي قلبي مي -باشد كه در آن سعي گرديده نقاط ضعف ساير مدل ¬ها و برنامه ¬هاي مراقبتي پوشش داده شود؛ لذا همانطور كه از نتايج مطالعه حاضر نيز مشاهده شد، اجراي آن مي¬ تواند در كنترل بهتر و موفق¬تر مشكلات عديده¬اي كه پيرامون ابتلا به اين بيماري براي بيمار، خانواده، تيم مراقبتي-درماني و سيستم¬هاي بهداشتي-درماني پيش مي¬ آيد، كمك شاياني نمايد. كليد واژه¬ها: برنامه مراقبت در منزل، بيمار، مطالعه تركيبي، نارسايي قلبي

218143

دانشگاه علوم پزشكي گيلان