عنوان
تحليل روند شاخص كيفيت آب زيرزميني (WQI) در حوضه‌ي آبخيز طشك - بختگان و مهارلو، استان فارس
نويسنده اصلي
ملك حسيني خوشنواز، شهربانو
محل تحصيل
اصفهان : دانشگاه صنعتي اصفهان
رشته تحصيلي
مهندسي منابع طبيعي
مقطع تحصيلي
كارشناسي ارشد
چكيده
استفاده از شاخص‌هاي كيفيت آب مي‌تواند به‌عنوان يكي از ابزارهاي مهم در پايش ميزان كيفيت آب‌هاي زيرزميني نقش بسيار مهمي را ايفا كند. آب¬هاي زيرزميني يك منبع آبي مهم در مناطق خشك و نيمه¬خشك است. تأثير فعاليت‌هاي انساني بر آب¬هاي زيرزميني در حال افزايش است. كيفيت آب زيرزميني از سوا لات ضروري است كه بايد در حوضه آبخيز طشك - بختگان و مهارلو¬ پاسخ داده شود. شاخص كيفيت آب (WQI) يك معيار معتبر جهت برآورد كيفيت آب در طرح‌هاي توسعه شهرها و سياست‌گذاري‌هاي مربوط به آن قلمداد مي‌شود. از اين‌رو WQI به شاخصي مهم براي ارزيابي و مديريت كيفيت آب تبديل‌شده است. در اين تحقيق با استفاده از شاخص كيفيت آب سازمان بهداشت جهاني (WHOWQI) به بررسي تغييرات كيفيت آب زيرزميني حوضه‌ي آبخيز طشك-بختگان و مهارلو در طول دوره‌ي آماري 15 ساله اخير پرداخته و با به‌كارگيري روش من-كندال تحليل روند كيفيت آب زيرزميني انجام شد. به‌منظور محاسبه شاخص كيفيت آب زيرزميني WHOWQI در حوضه طشك –بختگان و مهارلو آمار ماهانه پارامترهاي فيزيكي و شيميايي چاه‌هاي 12واحد مطالعاتي حوضه طشك -بختگان و مهارلو كه در محدوده‌ي استان فارس قرار دارد، مربوط به دوره‌ي آماري 15 ساله (سال1383-1397) از سازمان آب منطقه‌اي فارس گرفته شد. همچنين به‌منظور بررسي عوامل مؤثر بر تغييرات كيفيت آب، داده‌هاي تراز سطح آب زيرزميني و دبي ايستگاه‌هاي هيدرومتري، از سازمان آب منطقه‌اي فارس و آمار بارش از سايت هواشناسي كشور تهيه شد. تحليل روند شاخص‌هاي كيفيت آب زيرزميني و پارامترهاي شيميايي آن با استفاده از آزمون من- كندال انجام شد. غلظت پارامترهاي شيميايي آب از بالادست به سمت پايين دست حوضه افزايش يافته‌اند. هر چند ميزان افزايش پارامترها متفاوت بوده ولي تقريبا از يك الگوي پراكنش مكاني پيروي مي‌كنند. مقادير آماره‌ي Z در اكثرمناطق روند افزايشي (مثبت) را نشان مي‌دهد. بيشترين روند افزايشي در پارامترهاي هدايت الكتريكي، جامدات محلول و سختي كل مي‌باشد و همچنين مقادير اين پارامترها بيشتر ازحد مجاز استاندراد براي مصارف مختلف مي‌باشد. تقريباً غلظت تمام پارامترهاي كيفيت آب در چاه‌هاي نيمه عميق نسبت به چاه‌هاي عميق بيشتر هستند. در چاه‌هاي عميق و نيمه‌‌عميق غلظت عناصر و تركيبات شيميايي در شهرهاي جنوبي حوضه موردمطالعه به‌ويژه شهرستان‌هاي نيريز و تنگ حنا بيش از شهرستان‌هاي مركزي و شمالي آن مي‌باشد. در اكثر چاه‌هاي موردمطالعه غلظت يون‌هاي اصلي كمتر از حد استاندارد مي‌باشد.
شماره ركورد
218934
گرايش رشته تحصيلي
آبخيزداري - سيلاب و رودخانه
دانشكده
مهندسي منابع طبيعي
دانشگاه
دانشگاه صنعتي اصفهان