عنوان
تعيين فراواني اونيكومايكوز در بيماران دياليزي مراجعه كننده به مركز آموزشي درماني رازي رشت در سال 1401-1400
محل تحصيل
رشت
چكيده
مقدمه: نارسايي كليه يك مشكل بهداشت عمومي جهاني است.در بيماراني كه همودياليز ميشوند تغييرات پوستي مخاطي شيوع بالايي دارند .تظاهرات جلدي در نارسايي كليه متنوع هستند و طيف گسترده اي دارندطبق گزارشات، اونيكومايكوزيس دومين اختلال شايع ناخن در بيماران دياليزي است.اگرچه اونيكوما يكوزيس يك بيماري تهديدكننده ي حيات نيست، اما نمي توان صرفا به عنوان يك مشكل ظاهري و زيبايي به آن پرداخت . اين بيماري معمولا زمان زيادي باقي مي ماند، حتي اگر درمان ضدقارچي نيز آغاز شود، ميتواند درد و اشكال در پوشيدن كفش در بخش قابل توجهي از بيماران ايجاد كند.با توجه به اينكه علي رغم افزايش تعداد سالمندان تحت درمان با همودياليز در كشور و تاثيرات متعددي كه اونيكومايكوز برروي فعاليت هاي اجتماعي، شغلي و احساسي بيماران دارد ، تاكنون مطالعات اندكي در اين خصوص انجام شده است و در ايران نيز تحقيق مدوني در مورد اونيكومايكوز در اين بيماران صورت نگرفته است بنابراين، پژوهشگران برآن شدند تا مطالعه حاضر را با هدف "بررسي اونيكومايكوزيس در بيماران تحت همودياليز" در شهر رشت انجام دهند.
مواد و روش¬ها: 312 نفر از بيماران دياليزي بر اساس سن، جنس، مدت زمان و نوع دياليز مورد مطالعه قرار گرفتند و در صورت شك به وجود اونيكو مايكوز ، بيماران به آزمايشگاه رازي ارجاع داده شدند تا رنگ آميزي PAS جهت بيمار انجام شود.
نتايج: سن ، جنسيت، سطح تحصيلات و نوع دسترسي انجام دياليز از پيش بيني كننده هاي مرتبط با بيماري اونيكومايكوز در جامعه دياليزي ها مي باشد. با توجه به odds ratio به دست آمده با افزايش سن و سطح تحصيلات ، ريسك بروز اين بيماري افزايش مي يابد همچنين ، دسترسي پرميكت شانس بيماري را افزايش مي دهد اما مردان نسبت به زنان شانس بيماري كمتري دارند .
نتيجه¬گيري: : مانند ساير نقاط جهان در ايران نيز با افزايش سن جمعيت اونيكومايكوز به عنوان يك تظاهرات باليني رايج شده است. عوامل خطر يافت شده براي اونيكومايكوز در بيماران دياليزي عبارت بودند از: جنسيت زن، سن بالاتر، سطح تحصيلات و ديابت.
شماره ركورد
219639
دانشگاه
علوم پزشكي گيلان