عنوان
تأثير برقراري ارتباط با استفاده از مدل پپلائو بر رضايتمندي از خدمات پرستاري در سالمندان بستري در بخش مراقبت ويژه قلبي در بيمارستان‌هاي منتخب دولتي شرق گيلان در سال 1401-1400
محل تحصيل
لنگرود
چكيده
چكيده
مقدمه:افزايش سن و جمعيت سالمندان، افزايش بيماري‌هاي مزمن ناتوان‌كننده را به دنبال خواهد داشت كه خود سبب افزايش بستري در بيمارستان‌ها خواهد شد. افزايش رضايتمندي از خدمات پرستاري و همچنين آموزش جهت افزايش درك از نوع بيماري، روند درمان، داروهاي مصرفي و پيگيري‌هاي بعدي مي تواند سبب افزايش كيفيت زندگي، اميد به آينده و استقلال در مراقبت از خود شود. لذا مطالعه حاضر باهدف تعيين تاثير برقراري ارتباط با استفاده از مدل پپلائو بر رضايتمندي از خدمات پرستاري در سالمندان بستري در بخش مراقبت ويژه قلبي در بيمارستان‌هاي منتخب دولتي شرق گيلان در سال 1401-1400 انجام شد.
مواد و روش‌ها:
اين پژوهش يك مطالعه نيمه تجربي در سالمندان بستري در بخش مراقبتهاي ويژه قلبي در بيمارستان‌هاي منتخب شرق گيلان بود. در اين مطالعه 78 نفر (39 نفر مداخله، 39 نفر كنترل) از افراد 60 سال و بالاتر به روش نمونه گيري دردسترس از سه بيمارستان منتخب شركت كردند كه با توجه به ميزان ريزش در پايان 66 نفر (33 نفر مداخله،33 نفر كنترل) مورد آناليز قرار گرفتند. بيماران سالمندي كه معيار ورود به مطالعه را داشتند، انتخاب و پس از اخذ رضايت آگاهانه و بررسي وضعيت شناختي ،اطلاعات و تاريخچه پزشكي شركت‌كنندگان از طريق پرونده پزشكي و مصاحبه با خود يا خانواده‌شان جمع‌آوري شده و سپس در گروه مداخله، مدل ارتباطي پپلائو(چهار مرحله آشنايي، شناسايي، بهره‌برداري و اختتام)اجرا شد وگروه كنترل مراقبتهاي معمول را دريافت نمودند. در زمان ترخيص براي هر دو گروه پرسشنامه رضايت بيمار از كيفيت مراقبت پرستاري تكميل گرديد. . داده هاي به دست آمده با استفاده از SPSS نسخه 16 و بهره گيري از آمار توصيفي و آزمون t مستقل جهت مقايسه ميزان رضايتمندي سالمندان از كيفيت خدمات پرستاري در دو گروه مداخله و كنترل مورد تجزيه و تحليل قرار گرفت.
يافته ها:
ميانگين سن سالمندان برابر با 3/72 سال بود. از 66 سالمند مورد مطالعه، 33 نفر مرد، 57 نفر متاهل، 53 نفر داراي 3 فرزند و بيشتر، 49 نفر بيسواد، 17 نفر كشاورز، 44 نفر ساكن شهر، 51 نفر داراي درآمد متوسط بودند. 59 نفر سابقه قبلي بستري در بيمارستان و 15 نفر سابقه آموزش قبلي را داشتند. ميانگين نمره رضايتمندي از خدمات پرستاري در گروه مداخله (4/5 ± 0/93) به صورتي معني‌دار بالاتر از گروه كنترل (8/6 ± 7/75) بود (840/2=d، 001/0P <، 54/11 t=). به عبارتي ديگر، ميانگين نمرات رضايتمندي از خدمات پرستاري در گروه مداخله 4/17 واحد (فاصله اطمينان 95 درصد: 4/20 – 4/14) بيشتر از گروه كنترل بود.
نتيجه گيري: نتايج حاصل از مطالعه نشان دهنده تأثير مثبت برقراري ارتباط با استفاده از مدل پپلائو بر رضايتمندي از خدمات پرستاري در سالمندان بستري در بخش مراقبت ويژه قلبي بود؛ بنابراين مي‌توان با استفاده از اين روش ارتباطي در مراقبت از اين بيماران منجر به ارتقا سطح رضايت و كيفيت مراقبت و افزايش استقلال عملكردي و كاهش نياز مراقبتي شد.
كلمات كليدي: پرستار، رضايت بيمار، مدل ارتباطي، مدل پپلائو
شماره ركورد
220701
دانشگاه
علوم پزشكي گيلان