بررسي و مقايسه پارامتر هاي انحناي مهره هاي گردني در كلاس هاي مختلف اسكلتي در تصاوير لترال سفالومتري بيماران ارتودنسي در دو بازه زماني 1390-1380 و 1395 به بعد

دانشكده دندانپزشكي رشت

مقدمه و معرفي: لوردوز بطور كلي به انحناي طبيعي به سمت داخل مهره هاي گردني اطلاق مي‌شود. وضعيت postural تحت تاثير مجموعه از مكانيسم هاي پيچيده است كه توسط ورودي هاي حسي چندگانه (ديداري، شنيداري و حواس پيكري) كنترل ميشود. عوامل محيطي نظير سبك زندگي و گرايش سيستم آموزشي به سمت آنلاين در جامعه امروزي سبب شد تا اين مطالعه را با هدف مقايسه انحناي مهره هاي گردني در كلاس‌هاي مختلف اسكلتي در تصاوير لترال سفالومتري بيماران ارتودنسي در دو بازه زماني 1390-1380 و 1395 به بعد طرح ريزي نماييم مواد و روش ها: در اين مطالعه مقايسه اي، انحناي ستون مهره هاي گردني و وضعيت سر با استفاده از تصاوير لترال سفالومتري 120 بيمار مراجعه كننده جهت درمان ارتودنسي (78 زن، 42 مرد) در دو بازه زماني 1390-1380 و 1395 به بعد كه در رده سني 12 تا 25 سال قرار داشتند، مورد بررسي قرار گرفت. در هر يك از بازه هاي زماني لترال سفالومتري 60 بيمار كه به ترتيب 30 نفر كلاس اسكلتي I، 20 نفر كلاس اسكلتي II و 10 نفر كلاس اسكلتي IIIداشتند، بررسي شد. زواياي SN/Ver، OPT/Hor، CVT/Hor و MCA به منظور ارزيابي موقعيت سر و زواياي CLU، CLL، CLT نيز جهت ارزيابي انحناي ستون مهره هاي گردني، با يكديگر مقايسه شدند. به منظور بررسي نرمال بودن داده هاي مورد پژوهش با استفاده از آزمون شاپيروويلك (Shapiro–Wilk test) و از شاخص هاي كشيدگي و چولگي(Kurtosis and skewness) استفاده شد. براي بررسي همگن بودن واريانس گروه هاي مورد بررسي از آزمون لون (Levon's test ) استفاده شد. به منظور تحليل داده¬هاي پژوهش از آزمون هاي t-مستقل (Independent Samples Test)، كاي-دو (Pearson Chi-Square)، آزمون هاي من-ويتني (Mann-Whitney U) و دقيق فيشر (Fisher's Exact Test) استفاده به عمل آمد. جهت بررسي همزمان متغيرها از آناليز رگرسيون خطي (Linear regression) و معادلات برآوردگر تعميم يافته (Generalized Estimating Equations) با ساختار ماتريكس همبستگي Unstructured استفاده شد. محاسبات از طريق نرم-افزار SPSS نسخه 28 و سطح معناداري در تمام آزمون ها 05/0 در نظر گرفته شد يافته ها: با تعديل اثر سن و جنسيت، بطور كلي و بدون در نظر گرفتن كلاس اسكلتي زواياي SN/Ver، OPT/Hor، CVT/Hor افزايش معناداري در بازه زماني 1395 به بعد نسبت به سال هاي 1390-1380 پيدا كرده بود(p<0.05). زواياي CLL و CLT نيز بطور كلي كاهش معناداري پيدا كرده بودند. در بازه زماني 1395 به بعد در مقايسه با سال هاي 1390-1380: زاويه SN/Ver در كلاس هاي I و II اسكلتي و زاويه CVT/Hor فقط در كلاس II اسكلتي افزايش پيدا كرده بود(p<0.05). CLU در كلاس I اسكلتي كاهش و در كلاس II اسكلتي نسبت به سال هاي 1390-1380 به ترتيب كاهش و افزايش پيدا كرده بود(p<0.05). زواياي CLL و CLT به ترتيب در كلاس هاي اسكلتي II و I در نيز در سال هاي 1395 به بعد كاهش پيدا كرده بود(p<0.05). نتيجه گيري: در كلاس هاي اسكلتي I و II در سال هاي 1395 به بعد نسبت به 1390-1380 در موقعيت سر تمايل به Flexion ديده شد. همچنين در مقايسه بين سالهاي 1395 به بعد نسبت به 1390-1380؛ لودوز كلي ستون مهره هاي گردني كاهش پيدا كرده بود و تمايل به حالت مستقيم و حتي كيفوز ديده شد. انحناي ستون مهره هاي گردني فوقاني نيز در كلاس I اسكلتي لوردوز كمتري را نشان داده و تمايل به حالت مستقيم و حتي كيفوز داشت و انحناي ستون مهره هاي گردني فوقاني در كلاس II اسكلتي تمايل به لوردوز را نشان ميداد. كليد واژه ها: لترال سفالومتري، مهره هاي گردني، كلاس اسكلتي

220867

علوم پزشكي گيلان