• عنوان

    رفتار مكانيكي سنگ‌هاي نرم تحت شرايط بارگذاري سه‌محوره

  • نويسنده اصلي

    ظفري ده كهنه، عليرضا

  • محل تحصيل
    اصفهان : دانشگاه صنعتي اصفهان
  • رشته تحصيلي
    مهندسي عمران
  • مقطع تحصيلي
    كارشناسي ارشد
  • چكيده
    سنگ¬هاي نرم مصالح ژئوتكنيكي هستند كه از لحاظ پيشينة مطالعاتي تاكنون به آنها مانند خاك¬ها و سنگ¬هاي مقاوم پرداخته نشده است. به‌خاطر خصوصيات حد وسط اين مصالح لازم است پارامترهاي مربوط به آنها بويژه پارمترهاي مقاومت برشي با رويكردي مناسب برآورد گردد. از آنجايي كه سلول‌هاي متداول خاك ظرفيت بارگذاري پاييني دارند و توانايي شكست سنگ‌هاي نرم را ندارند، سلول خاك مورد استفاده توسعه پيدا كرد و همچنين از جك بارگذاري با ظرفيت بالاتري استفاده شد. با ساخت كلاهك و تكيه‌گاه با قطر 60 ميليمتر و استفاده از سلول خاك مربوط به نمونه‌هاي با قطر 70 ميليمتر، سلول براي آزمايش نمونه‌هاي برداشت‌شده قابل استفاده شد. باتوجه‌به حساسيت نمونه‌هاي لاي‌سنگ به آب و وارفتگي و تخريب آنها، امكان اشباع نمودن آنها در حوضچه يا دسيكاتور و تحت فشار خلأ امكان پذير نبود. بنابراين اشباع نمودن اين نمونه‌ها در سلول خاك و تحت فشار جانبي به‌دليل عدم نياز به جابه‌جايي بعد از اشباع شدن نمونه (برخلاف روند اشباع سازي نمونه‌ها در سلول هوك كه در دسيكاتور انجام ‌مي‌گيرد) در دستور كار قرار گرفت. باتوجه‌به نفوذپذيري پايين نمونه‌هاي لاي‌سنگ، اشباع شدن آنها در سلول خاك گاهي تا 15 روز به طول مي‌انجاميد كه با تغيير پله‌هاي اعمال فشار، زمان اشباع شدن نمونه‌ها بين 4 تا 6 روز طول مي‌كشيد. با بررسي تأثير اشباع‌شدگي بر روي سنگ‌هاي نرم مشخص شد كه پارامتر‌هاي مقاومت برشي با افزايش درجه اشباع، كاهش مي‌يابند. همچنين با بررسي مقدار حداكثر فشار منفذي و مقدار فشار منفذي در لحظه شكست، مشخص شد كه تنش متناظر با حداكثر فشار منفذي در نمونه‌هاي اشباع، حدود 70 درصد تنش در لحظۀ شكست است. فشار منفذي در فشار محصوركننده 25/0 مگاپاسكال تمام نمونه‌ها در نهايت منفي شد كه نشان‌دهنده تمايل به اتساع نمونه‌ها در اين فشار محصوركننده است. البته در دو فشار محصور كننده 5/0 و 7/0 مگاپاسكال هم تمايل به اتساع در اكثر نمونه‌ها مشاهده شد ولي به شدت اتساع در پايين‌ترين فشار محصوركننده نبود. با افزايش فشار محصوركننده در نمونه‌هاي اشباع و نيمه اشباع، فشار منفذي افزايش پيدا كرد. در نهايت مقدار زاويه اصطكاك در نمونه‌هاي اين پژوهش 12/46 درجه و چسبندگي 79/0 مگاپاسكال برآورد گرديد.
  • شماره ركورد
    221012
  • گرايش رشته تحصيلي
    ژئوتكنيك
  • دانشكده
    مهندسي عمران
  • دانشگاه
    دانشگاه صنعتي اصفهان