ميزان آگاهي پزشكان استان گيلان درخصوص مسئوليت تجويز داروهاي روانگردان و مخدر

بندرانزلي

مقدمه و هدف: درمان نگهدارنده يعني جايگزين نمودن مصرف مواد مخدر غير مجاز مانند هروئين و ترياك با داروهاي داراي خواص مشابه، طي سه دهه اخير بصورت يكي از سنگ بناهاي عمده درمان اعتياد درآمده است. در اين روش، داروئي كه داراي خواص معين افيوني است بصورت كنترل شده به معتادان عرضه مي‌گردد و بيماران بجاي مصرف مواد مخدر غير مجاز به مصرف اين مواد مي‌پردازند. از طرفي از آنجائيكه اين داروها بصورت كنترل شده و تحت نظر پزشك و در مراكز درماني عرضه مي‌گردند از تماس بيماران با شبكه قاچاق كاسته و عوارض اجتماعي، قضائي و اقتصادي وابستگي به مواد مخدر مي‌كاهد. مواد و روش‌ها: مطالعه حاضر از نوع تحليلي- مقطعي در بين 341 نفر از پزشكان استان گيلان در سال 1401 انجام شده است. يافته‌ها: از 341 نفر پزشك شركت‌كننده در مطالعه 4 نفر (1.2 درصد) در بازه زير 30 سال، 49 نفر (14.4 درصد) در بازه 30 تا 40 سال، 105 نفر (30.8 درصد) در بازه 40 تا 50 سال، 139 نفر (40.8 درصد) در بازه 50 تا 60 سال و 44 نفر (12.8 درصد) در بازه بالاي 60 سال بودند. 117 نفر (34.3 درصد) زن و 224 نفر (65.7 درصد) مرد بودند. 289 نفر (84.8 درصد) متاهل و 52 نفر (15.2 درصد) مجرد بودند. در اين مطالعه سن با نمره آگاهي پزشكان نسبت به مسئوليت تجويز داروهاي مخدر و روانگردان گيلان ارتباط مستقيم و معنادار دارد و جنس، وضعيت تاهل، محل خدمت و رشته با نمره آگاهي پزشكان نسبت به مسئوليت تجويز داروهاي مخدر و روانگردان گيلان ارتباط ندارد. نتيجه‌گيري: نمره آگاهي پزشكان نسبت به مسئوليت تجويز داروهاي مخدر و روانگردان گيلان با سن ارتباط دارد و اين ارتباط معنادار است. با بالا رفتن سن، تجربه پزشكان خصوصا پزشكان شاغل در بخش‌هاي مراقبت ويژه و درمانگران اعتياد بيشتر شده و نگرش و اطلاعات اين افراد درباره قوانين، دستورالعمل‌ها و نحوه تجويز بهتر مخدرها بالاتر رفته است. كليدواژه‌ها: داروهاي مخدر- روان‌گردان

221067

علوم پزشكي گيلان