بررسي نيازها و انتظارات همراهان بيماران جراحي در زمان انتظار در بيمارستان هاي اموزشي درماني وابسته به دانشگاه علوم پزشكي گيلان در سال 1400-1401

بندرانزلي

زمينه وهدف: زمان انتظار مي تواند باعث ايجاد اضطراب به خصوص بستگان بيماران در قسمت انتظار اتاق عمل شود. هدف از اين مطالعه بررسي نيازها و انتظارات بستگان بيماران تحت عمل جراحي در اتاق انتظار بود. مواد و روش ها: مطالعه حاضر پس از تاييد معاونت محترم پژوهشي در مراكز دانشگاهي وابسته به دانشگاه علوم پزشكي گيلان طي سالهاي 1400-1401 انجام شد. شركت كنندگان واجد شرايط توسط دانشجوي پزشكي در اتاق انتظار مصاحبه شدند. هدف اصلي اين پژوهش بررسي تجربيات و انتظارات بستگان بيمار بود. نتايج: 93.2 درصد از بستگان بيماران، بستگان درجه يك بودند. 76.7% اطلاعات مربوط به جراحي، 56% از جراح، 26.4% اطلاعات بيهوشي دريافت كردند. 41.5% از وضعيت بيمار خود در اتاق عمل مطلع شدند. ترس از بيرون نيامدن از بيهوشي 109 (34.3%) و مرگ 105 (33.0%) علل اصلي اضطراب بود و تنها 6 (1.9%) نگراني مالي داشتند. ميانگين نمره اضطراب با شدت 28.2 ± 8.23 از 10 گزارش شد ، 86.8 درصد پاسخگويان اعلام كردند كه اطلاع از وضعيت بيمار در اتاق عمل، موثرترين رويكرد براي كاهش اضطراب آنها بوده است. بين سطح تحصيلات و دريافت توضيحات از جراح، متخصص بيهوشي و اطلاع از وضعيت بيماران در اتاق انتظار ارتباط مثبت و بسيار معناداري مشاهده شد (0001/0=P). نتيجه گيري: بهبود وضعيت همراه بيماران در اتاق انتظار به ويژه بر اساس جنبه هاي رواني و محيطي توصيه مي شود كه بيشتر با همدلي و اطلاع رساني كاركنان قابل انجام است. كليد واژه: انتظارات اتاق عمل، همراه بيماران، اتاق انتظار

221499

علوم پزشكي گيلان