ارزيابي درون تني دو مشتق از بيس كومارين ها به عنوان مهاركننده هاي قوي آنزيم آلفا گلوكوزيداز

رشت

زمينه و هدف: دسته اي از داروها كه در كنترل قندخون بيماران ديابتي كاربرد دارند، مهاركنندگان آلفاگلوكوزيداز نظير داروي آكاربوز، هستند. در اين مطالعه اثرات دو مشتق جديد از بيس كومارين ها را به عنوان مهاركنندگان آلفاگلوكوزيداز بررسي كرديم. مواد و روش: دو مشتق جديد از بيس كومارين ها با كدهاي C و G با روش جايگزيني بيوايزواستري و هيبريداسيون مولكولي سنتز شدند و اثرات آنها در مهار آنزيم الفاگلوكوزيداز، در موش هاي سوري كه با تجويز استرپتوزوسين ديابتي شده بودند، بررسي گرديد. در اين مطالعه از تست تحمل نشاسته براي مقايسة اثر تركيبات بر روي افزايش قندخون حيوانات، در مقابل داروي استاندارد آكاربوز، استفاده كرديم. دوزهاي mg/kg5، 10 و 20 از تركيب C و دوزهاي mg/kg1، 5 و 10 از تركيب G مورد بررسي قرار گرفتند. براي ارزيابي نوع اتصال تركيبات سنتز شده با سايت فعال آنزيم از مطالعات مولكولي با روش داكينگ استفاده شد. يافته ها:نتايج مطالعات فارماكولوژيك نشان داد كه هر دو تركيب C و G در دوز معادل، نسبت به داروي آكاربوز توانستند به شكل موثرتري از افزايش قندخون پس از غذا جلوگيري كنند. در مقايسة دو تركيب C و G نيز مي توان گفت كه تركيب G در مهار آنزيم آلفاگلوكوزيداز موثرتر عمل كرد. در اين مطالعه تركيب G با دوز mg/kg 10 بيشترين اثربخشي را داشت. نتايج حاصل از آزمايشات درون تني و شبيه سازي مولكولي با يكديگر همخواني داشت. نتيجه گيري: تركيبات طراحي شده پتانسيل خوبي براي ارزيابي بيشتر به عنوان مهاركنندگان آلفاگلوكوزيداز دارند.

221624

علوم پزشكي گيلان