عنوان
بررسي ارتباط ويژگي‌هاي روانشناختي با رفتار كودكان در اولين ملاقات دندان‌پزشكي دركلينك دندان‌پزشكي دانشگاه گيلان در سال 1401
محل تحصيل
بندرانزلي
چكيده
مقدمه: پيش بيني رفتار كودك قبل از ملاقات دندان‌پزشكي يك رويكرد موثر در نظر گرفته مي‌شود كه دندانپزشك را قادر مي‌سازد رفتار كودك را در طول درمان دندان‌پزشكي مديريت كند. مطالعه حاضر با هدف شناسايي ويژگي‌هاي روانشناختي كودكان به دنبال درمان دندان‌پزشكي با استفاده از پرسشنامه توانايي‌ها و مشكلات(SDQ)، ارزيابي رفتار واقعي كودك در طول درمان دندان‌پزشكي با استفاده از شاخص سنجش رتبه‌اي همكاري فرانكل و آزمون ارتباط بين اين ويژگي‌ها و رفتار كودك انجام شد.
روش كار: در اين مطالعه 163 كودك 4 تا12 ساله مراجعه كننده به بخش اطفال كلينيك دندان‌پزشكي دانشگاه گيلان مورد بررسي قرار گرفتند. در ابتدا عملكرد روانشناختي كودكان با پرسشنامه توانايي‌ها و مشكلات (SDQ) بررسي شد. براي ارزيابي ميزان همكاري كودك حين تزريق بي‌حسي دندان‌پزشكي از شاخص سنجش رتبه‌اي همكاري فرانكل استفاده شد. از روش آناليز آماري (chi-square) براي تحليل داده‌ها استفاده شد.
يافته‌ها: بر اساس نمره كل دشواري، 56.4% از همه كودكان شركت كننده به عنوان غير طبيعي، 4/18 % از كودكان به عنوان نرمال و 2/25 % از كودكان در مرز طبقه بندي شدند .همكاري كودكان با استفاده از مقياس‌اندازه‌گيري فرانكل ثبت شد. 16% از كودكان همكاري كاملا منفي (رتبه3) و 1/30% از كودكان همكاري منفي داشتند (رتبه 2). 1/41% از كودكان همكاري مثبت (رتبه1) و 9/12% از كودكان كاملا مثبت (رتبه 4) بودند. يك همبستگي منفي بسيار قوي بين نمرات دشواري كل و رفتار كودك يافت شد.
بحث و نتيجه‌گيري: مشكلات رواني در بين كودكان 4 تا 12 ساله شايع است و رفتار انها در طي درمان دندان‌پزشكي را نيز تحت تأثير قرار مي‌دهد. SDQ مي‌تواند رفتار كودك را در طول ملاقات دندان‌پزشكي پيش بيني كند و دندانپزشك را قادر مي‌سازد تا اختلالات رواني را شناسايي كند و يك برنامه راهنمايي رفتاري مناسب براي درمان دندان‌پزشكي كودك ايجاد كند.
كليدواژه‌ها: عملكرد رواني، كودك، دندان‌پزشكي
شماره ركورد
222676
دانشگاه
علوم پزشكي گيلان