عنوان
ارتباط بين مهارتهاي ارتباطي و سوءرفتار خانوادگي در سالمندان بستري در بيمارستانهاي آموزشي استان گيلان در سال 1400-1399
محل تحصيل
لنگرود
چكيده
مقدمه: در قرن حاضر با افزايش اميد به زندگي و كاهش ميزان تولد، سالمندي به يك پديده مهم جهاني تبديل شده واز پيامدهاي افزايش تعداد سالمندان درخانواده مي توان به تاثيرات منفي وضعيت جسماني، ذهني، فشارهاي اقتصادي افزايش خشونت و سوءرفتار اشاره نمود. مهارت هاي ارتباطي در سالمندي از نيازهاي مهم است. هدف از مطالعه حاضر تعيين ارتباط مهارتهاي ارتباطي باسوءرفتارخانوادگي در سالمندان بستري در بيمارستانهاي آموزشي استان گيلان در سال 1400-1399 بود.
مواد و روش‌ها: مطالعه حاضر يك مطالعه مقطعي- تحليلي بودكه در آن 153 سالمند بستري در بيمارستان هاي آموزشي استان گيلان كه معيارهاي ورود را داشتند به صورت تصادفي انتخاب شدند. ابزارهاي پژوهش شامل پرسشنامه هاي مشخصات دموگرافيك، اختلالات شناختي (AMT)، سوءرفتار خانواده با سالمند دكتر هروي و مهارتهاي ارتباطي كوئين دام استفاده شد.
نتايج: يافته ها نشان داد كه اكثر بيماران مرد(51 %)، در گروه سني 69-60 سال (5/72 %)، متاهل(5/75%)، زير ديپلم(8/88 %)، تعداد فرزند (4-5فرزند(2/41%))، داراي درآمد پايين (9/75%) و ابتلا به بيماري مزمن(6/68 %) بودند. ميانگين نمره مهارت هاي ارتباطي 09/129 و انحراف معيار60/12 و ميانگين نمره سوءرفتار خانوادگي 89/2 و انحراف معيار 97/3 بود. مهارت هاي ارتباطي با سن وضعيت تاهل و تعداد فرزندان ارتباط معنادار دارد. سوءرفتار خانوادگي با سن و ميزان درآمد ارتباط معناداردارد. همبستگي معكوس و معنادار بين مهارت هاي ارتباطي و حيطه هاي سوءرفتارخانوادگي مشاهده شد( 001/0p<، 468/0-=r ). همبستگي معكوس و معنادار بين سوءرفتار خانوادگي با حيطه هاي مهارت هاي ارتباطي برقرار است( 001/0p< ، 468/0-=r )
نتيجه گيري: با توجه به نتايج به دست آمده در رابطه با مهارت هاي ارتباطي و كاهش سوءرفتار خانوادگي و ارزش و اهميت سلامت اقشار آسيب پذيرجامعه از جمله سالمندان كه تحت سوءرفتارقرار دارند. پيشنهاد مي شود، حمايت هاي اجتماعي از سالمندان در برابر خشونت و آموزش مهارت هاي ارتباطي از طريق مراكز مشاوره و سلامت انجام گيرد.
كلمات كليدي: سالمندي، سوء رفتار با سالمند، مهارت هاي ارتباطي
شماره ركورد
223223
دانشگاه
علوم پزشكي گيلان