اسكان اضطراري شهروندان در مواجهه با بحران زلزله

اصفهان : دانشگاه صنعتي اصفهان

مهندسي صنايع

كارشناسي ارشد

با توجه به افزايش وقوع بلاياي طبيعي در دهه¬هاي گذشته و تأثير مستقيم آن بر زندگي مردم، آمادگي و مقابله با تاثيرات منفي اين بلايا، يك نياز روزافزون به‌حساب مي¬آيد. با توجه به اين موضوع كه با وقوع فاجعه¬اي همچون زلزله امكان تخريب ساختمان¬ها در شهرها وجود دارد، يكي از اقدامات اوليه ضروري، اسكان شهروندان در مكان¬هايي امن مي¬باشد. اين مكان¬هاي ايمن معمولاً توسط مديريت شهري از قبل تعيين‌شده و هركدام ظرفيت اسكان تعداد مشخصي از شهروندان را دارا هستند. ازآنجاكه با وقوع زلزله بعضي از معابر مسدود شده و بعد از وقوع زلزله خطرهايي مانند انفجار، ريزش ساختمان¬ها و غيره همچنان وجود دارد، امكان عبور و مرور مردم بين خانه¬هايشان و مكان¬هاي اسكان اضطراري توسط وسايل نقليه با مشكل روبرو شده و اين عبور و مرور معمولا به‌صورت پياده انجام مي-گيرد. از طرفي به دلايل مختلف مانند اطمينان از امنيت دارايي¬هاي موجود در محل سكونت، مردم تمايل دارند در اماكن اسكان اضطراري سكنا گزينند كه نزديك به محل سكونتشان باشد. با توجه به اين موضوع كه بعد از وقوع زلزله، تخريب ساختمان¬ها باعث انسداد بعضي از معابر مي¬شود، مردم علاقه‌مند به عبور و مرور از مسيرهاي ايمن بين خانه و محل اسكان اضطراريشان هستند. در اين وضعيت مديران شهري با هدف كاهش تلفات و آسيب¬هاي جاني، به دنبال اين هدف مي¬باشند كه اماكن اسكان اضطراري را به¬گونه¬اي به شهروندان اختصاص دهند كه ضمن وجود معابر نزديك به محل سكونتشان، اين معابر از ايمني بالايي برخوردار باشند. در اين پژوهش با در نظر گرفتن معيارهاي فاصله و ايمني معابر و با توجه به محدوديت ظرفيت سكونت¬گاه¬هاي اضطراري، روشي جهت تخصيص شهروندان به مكان¬هاي اسكان اضطراري ارائه‌شده است. همچنين با اجراي روش يادشده بر روي يكي از مناطق شهر اصفهان، قابليت اجرايي بودن اين روش نشان داده‌شده است.

223553

بهينه سازي

مهندسي صنايع و سيستم ها

دانشگاه صنعتي اصفهان