بررسي تغيير در رفتارهاي مرتبط با سبك زندگي و عوامل مرتبط با آن در دانش آموزان دوره دوم متوسطه شهر رشت متعاقب همه گيري كوويد-19

رشت

چكيده مقدمه: از آنجايي كه نوجواني مرحله اي مهم براي توسعه عملكرد اجتماعي و ايجاد سبك زندگي سالم از نظر جسمي و رواني است، تأثير همه گيري كوويد-19 بر سبك زندگي كودكان و نوجوانان ممكن است در طول زندگي آنها ادامه يابد. از اين رو بررسي تغيير رفتارهاي مرتبط با سبك زندگي كودكان و نوجوانان در دوران اپيدمي و ارتباط آنها با عوامل مختلف حائز اهميت است، زيرا شناخت بهتر عوامل مؤثر بر سبك زندگي ممكن است كمك زيادي به طراحي آموزش‌هاي مختلف در طول و پس از اپيدمي كند، اين مطالعه با هدف بررسي تغيير رفتارهاي سبك زندگي در دانش‌آموزان متوسطه دوم شهر رشت متعاقب همه گيري كوويد-19 انجام پذيرفت. مواد و روش ها: پژوهش حاضر يك مطالعه تحليلي مقطعي است كه بر روي 300 دانش آموز دبيرستاني شهر رشت انجام شد. اطلاعات فردي-اجتماعي و تغييرات رفتارهاي مرتبط با سبك زندگي در طول همه‌گيري كوويد 19 از طريق پرسشنامه الكترونيكي كوماري و همكاران با آلفاي كرونباخ 907/0 ضريب همبستگي درون خوشه‌اي 9/0=ICC در اسفند 1400 جمع‌آوري شد. در گام نهايي براي تعيين رابطه بين نمرات تغييرات سبك زندگي و خصوصيات فردي و خانوادگي دانش آموزان از رگرسيون خطي چندگانه براي تحليل داده ها استفاده شد. يافته ها: در مجموع 300 دانش آموز در مطالعه شركت كردند كه 195 نفر (65 %) از دانشجويان تغييرات مفيدي را در رفتارهاي مرتبط با سبك زندگي گزارش كردند. مفيدترين تغييرات گزارش شده در رفتارهاي مفيد مربوط به محدوديت در مصرف غذاهاي مضر (14/1±47/0) و بيشترين رفتار مضر مربوط به نشستن و تماشاي صفحه (14/1±56/0-) بود. همبستگي منفي و معني‌داري بين استفاده روزانه از اينترنت (134/0- r= ،020/0P=) و سطح تحصيلات مادران دانش‌آموزان (007/0P=) با تغييرات در رفتارهاي مرتبط با سبك زندگي نوجوانان وجود داشت. همچنين استفاده روزانه از اينترنت (228/0b= ،030/0P=)، تاثيركم كوويد-19 بر كاهش درآمد خانواده (41/2b= ،028/0P=)، و وضعيت شغلي مادر(22/5b= ،037/0P=) پيش‌بيني‌كننده‌هاي تغييرات در رفتارهاي مرتبط با سبك زندگي دانشجويان بودند. نتيجه‌گيري: نتايج پژوهش حاضر نشان داد كه اكثريت دان آموزان دردوران همه گيري كوويد-19 تغييرات مثبتي در رفتارهاي مرتبط با سبك زندگي خود را تجربه كردند. به اين ترتيب كه مصرف غذاهاي مضر كاهش يافته و مصرف غذاهاي تقويت كننده سيستم ايمني و حمايت خانواده افزايش يافته است. با اين وجود مدت زمان بي حركتي و تماشاي تلويزيون و صفحه مانيتور و مدت خواب بيشتر شده است. شناسايي و برنامه ريزي در خصوص تقويت عوامل حمايت كننده دانش آموزان در خانواده و كاهش اثر عوامل مضر مي تواند به مقاوم سازي و عبورموفق از بحرانهاي مرتبط با همه گيري هاي غير قايل پيش بيني كمك نمايد. . كليدواژه¬ها: كوويد- 19، سبك زندگي، رفتار ، نوجوان .

223687

دانشگاه علوم پزشكي گيلان