ارزيابي خطر بيماري هاي قلبي عروقي بر اساس چارت سازمان جهاني بهداشت و عوامل مرتبط با آن در سالمندان تحت پوشش مراكز خدمات جامع سلامت رشت سال 1401

رشت

چكيده مقدمه: عامل 46 درصد مرگ‌وميرها در ايران بيماري‌هاي قلبي عروقي است كه بيشتر افراد سالمند را درگير مي‌كند. بيماري‌هاي قلبي عروقي هزينه‌هاي مالي زيادي را به ‌نظام سلامت ايران تحميل مي‌كنند. پيش بيني خطر سكته قلبي عروقي بر اساس عوامل خطر شناخته شده، براي اجراي اقدامات يشگيرانه امري حياتي است. از اين رو مطالعه حاضر با هدف ارزيابي خطر بيماري هاي قلبي عروقي بر اساس چارت سازمان جهاني بهداشت و عوامل مرتبط با آن در سالمندان تحت پوشش مراكز خدمات جامع سلامت رشت در سال 1401 انجام شد. مواد و روش ها: مطالعه حاضر يك پژوهش توصيفي-تحليلي است كه بر روي 379 سالمند مراجعه كننده به مراكز خدمات جامع سلامت شهر رشت به روش تصادفي طبقه بندي شده در سال 1401 انجام شد. اطلاعات مورد نياز با استفاده از پرسش نامه هاي مشخصات جمعيت شناختي و عوامل خطر مرتبط با سبك زندگي، شاخص تن‌سنجي و متابوليك جمع آوري شد.. جهت ارزيابي خطر بيماري هاي قلبي عرووقي از چارت WHO/ISHاستفاده شد. داده ها با استفاده از نرم افزار SPSS نسخه 21 تحليل شد. سطح معني داري آزمون ها 05/0P در نظر گرفته شد. نتايج: نتايج نشان داد خطر بيماري هاي قلبي عروقي در57.3درصد از نمونه‌هاي موردپژوهش كم، در 31.9درصد متوسط، در 8.7 درصد نسبتاً زياد، در 1.6 درصد زياد و در 0.5 درصد از نمونه‌ها بسيار زياد بود. همچنين بر اساس آزمون من ويتني، خطر بيماري‌هاي قلبي بين بيماران ديابتي و غير ديابتي تفاوت معنادار داشت(0.001>P)، و وضعيت شاخص خطر بيماري‌هاي قلبي عروقي در گروه ديابتي بهتر از گروه غير ديابتي بود. شاخص خطر بيماري‌هاي قلبي عروقي برحسب گروه سني(0.001>p)، جنس (0.001>p)و سيگار(0.001>p)، مصرف الكل(0.024=p)، داشتن چربي خون0.011=p، سابقه ديابت در افراد درجه‌يك خانواده 01/0=p، وضعيت شاخص توده بدني 0.014= p، فشار سيستوليك بالاي140 0.001>p، فشار دياستوليك بالاي 90 0.003=p، قند خون غير ناشتا بالاي 200 0.012= p و دور كمربالاي 90 سانتيمتر 0.003=p معنا‌دار بود. . متغير تاهل با 955/0 - 485/0 CIOR= 95درصد 681/0= odds ratio 026/0= p و هم‌چنين عدم مصرف الكل 929/0- 229/0 CIOR 95درصد 461/0= odds ratio ، 03/0= p از ديگر پيشگويي‌كننده‌هاي مرتبط با خطر درجه بيماري‌هاي قلبي در اين مطالعه بوده است و عدم مصرف الكل و متأهل بودن شاخص خطر بيماري‌هاي قلبي را كاهش مي‌دهد. نتيجه گيري: يافته هاي پژوهش حاكي از آن است كه حدود 43 درصد از سالمندان در معرض خطر متوسط تا زياد بيماري هاي قلبي عروقي قرار دارند. همچنين خطر كم تر بيماري هاي قلبي عروقي در سالمندان ديابتي نسبت به سالمندان غير ديابتي قرار نشان دهنده تاثير درمان ديابت بر جلوگيري از بروز بيماري هاي قلبي عروقي است. اين نتايج اطلاعات ارزشمندي را در اختيار مديران حوزه بهداشت جهت برنامه ريزي و آموزش براي جلوگيري از بروز بيماري هاي قلبي عروقي در سالمندان با تغيير سبك زندگي و درمان بيماري هاي زمينه اي قرار مي دهد. كليدواژه¬ها: سالمند ، بيماري هاي قلب و عروق ، ارزيابي خطر ، سازمان جهاني بهداشت .

224215

دانشگاه علوم پزشكي گيلان