بررسي يافته هاي هيستوپاتولوژي بيماران مبتلا به ليكن پلانوپيلاريس در بازه زماني سال 1396 لغايت 1400 در بيمارستان رازي رشت

رشت

زمينه و هدف : ليكن پلانوپيلاريس يك بيماري التهابي بوده كه با ريزش مو دائمي و پيشرونده در سر مشخص مي شود. ليكن پلانوپيلاريس بيشتر زنان ميانسال را درگير مي كند، هر چند كه در هر سن و جنسي ممكن است ايجاد شود. ليكن پلانوپيلاريس معمولا با وجود مناطق اسكاري از پوست سر كه در اثر ريزش مو ايجاد شده اند مشخص مي شود. در مناطق درگير، هيچ منفذ فوليكول مويي مشاهده نمي شود. جهت دسـتيابي بـه اطمينـان از تشـخيص بـاليني، بررســـي يافته هاي هيستوپاتولوژيك در ليكن پلانوپلاريس ضروري است. در اين مطالعه يافته هاي هيستوپاتولوژيك بيماري ليكن پلانوپيلاريس از نظر جنسيت، سن و مدت ابتلا به تفكيك بررسي مي شوند. مواد و روش¬ها: در اين مطالعه ي مقطعي گذشته نگر، اطلاعات بيماران مبتلا به ليكن پلانوپيلاريس مراجعه كننده به بيمارستان رازي رشت در سال هاي 1396 تا 1400 مورد ارزيابي قرار گرفته است. تمامي يافته هاي هيستوپاتولوژيك و اطلاعات زمينه اي در چك ليست طراحي شده ثبت مي گردد، اين اطلاعات با استفاده از آزمون هاي آماري مورد بررسي قرار مي گيرد. نتايج: در اين تحقيق ميانگين سني بيماران مورد مطالعه 17/12±24/42 سال با ميانه 00/42 و دامنه سني15 تا 83 سال بود(ميانگين سني در مردان 39 سال و در زنان 45 سال). تعداد بيماران مرد كمي بيشتر از زنان بود. نتايج يافته هاي نمونه هاي بيوپسي 149 بيمار مورد بررسي حاكي از اين است كه تغييرات لايه شاخي اپيدرم در 80.5 درصد(120 نفر) بيماران به صورت ارتوكراتوزيس و 19.5 درصد(29 نفر) به صورت پاركراتوز و ارتوكراتوزيس است. نماي رتيكوليت اپيدرم در 87.9 درصد موارد(131 نفر) وجود داشته است. آتروفي اپيدرم كه معمولا در مراحل انتهايي بيماري اتفاق مي افتد، در 9 درصد(6 نفر) گزارش گرديد. شايع ترين يافته پاتولوژيك در درم تغييرات فيبروتيك درم است كه در 98 درصد نمونه ها مشاهده شد. تغييرات واكوئلار لايه بازال در 48.3 درصد(72 نفر) در محل اپيدرمودرمال ، 24.2 درصد(36 نفر) در محل فوليكولودرمال(يعني منطقه اتصال اپيدرم sheath مو و ناحيه درم)،15.4 درصد(23 نفر) هم در محل فوليكولودرمال و هم در حد فاصل اپيدرم به درم بوده است و در 12.1 درصد(18 نفر) موارد بدون تغييرات واكولار بوده است. لايه عمقي درم در حدود 96 درصد(142 نفر) موارد سالم و بدون درگيري التهابي بود و فقط در 4 درصد(7 نفر)انفيلتراسيون درم عمقي وجود داشت. isolated arrector pili muscle در 31.5 درصد(47 نفر) موارد مشاهده شد كه به صورت معني داري در بيماران زير 40 سال بيشتر بود(به ترتيب 39 درصد در مقايسه با 22.4 درصد). Melanin incontinence در 30.9 درصد(46 نفر) موارد وجود داشت كه به صورت معني داري در مردان بيشتر از زنان بود(به ترتيب 41.6 درصد در مقايسه با 19.4 درصد). موسينوس فيبروپلازي در بيش از 90 درصد موارد ديده شد. نتيجه¬گيري: در بيماري ليكن پلانوپيلاريس احتمال ايجاد اسكار بالا مي‌باشد. جهت دسـتيابي بـه اطمينـان از تشـخيص بـاليني، بررســـي يافته هاي هيستوپاتولوژيك در ليكن پلانوپلاريس ضروري است، بر اين اساس هدف از اين ارزيابي بررسي نتايج يافته هاي هيستوپاتولوژي بيماران مبتلا به ليكن پلانوپيلاريس با هدف شناخت بيشتر و دقيق تر اين يافته ها است. كليدواژه ها: هيستوپاتولوژي -ليكن پلان-ليكن پلانوپيلاريس-آلوپسي سيكاتريسيال

224326

علوم پزشكي گيلان