بررسي سطح آنزيم¬هاي كبدي در بيماران مبتلا به ديابت با يا بدون نفروپاتي، رتينوپاتي و نورو پاتي در مراجعه كنندگان به كوهورت گيلان

رشت

مقدمه: عوارض ميكروواسكولار ديابت به دنبال هيپرگليسمي مزمن داخل سلولي و زمينه ژنتيكي رخ مي¬دهد. اين عوارض كليه، چشم و سيستم عصبي را درگير مي¬كند. سطح افزايش يافته آنزيم¬هاي كبدي براي تشخيص كبد چرب غير الكلي مهم است و مي¬تواند با عوارض ميكروواسكولار ديابت مرتبط باشد. در اين طرح ارتباط عوارض ميكروواسكولار ديابت با سطح آنزيم¬هاي كبدي سنجيده شد. مواد و روش: در اين مطالعه مقطعي تحليلي، از ميان 2524 بيمار ديابتي از 10520 مشاركت كننده در طرح كوهورت كوهورت گيلان، 403 بيمار ديابتي در محدوده سني 50 تا 70 سال بررسي شدند. سطح آنزيم¬هاي كبدي (ALT, AST, ALP, GGT) بيماران با و بدون عوارض ميكروواسكولار ديابت (نفروپاتي، رتينوپاتي و نوروپاتي) مقايسه شد. نتايج: 403 بيمار ديابتي مورد بررسي قرار گرفتند كه 33 درصد (134 نفر) مبتلا به نوروپاتي ديابتي بوده و 5/6 درصد (26 نفر) دچار نفروپاتي ديابتي شده بودند. 3/66 (267 نفر) از اين بمياران به رتينوپاتي ديابتي مبتلا بوده¬اند و 75 درصد از اين بيماران 305 نفر دچار يكي از عوارض ميكرواسكولار شده است. در مجموع، تفاوت آماري معني‌داري بين شيوع نوروپاتي ديابتي در افراد داراي حداقل يك آنزيم كبدي افزايش‌يافته و بدون آنزيم‌هاي كبدي افزايش يافته نيز مشاهده نشد (6/34 درصد به 6/32 درصد، 690/0=P). شيوع نفروپاتي ديابتي در افراد با GGT افزايش يافته به‌صورتي معني‌دار بالاتر از افراد بدون GGT افزايش‌يافته بود (9/12 درصد به 3/5 درصد، 025/0=P). شيوع نفروپاتي ديابتي در افراد داراي حداقل يك آنزيم كبدي افزايش يافته به‌صورتي معني‌دار بالاتر از افراد بدون آنزيم‌هاي كبدي افزايش‌يافته بود (9/12 درصد به 3/5 درصد، 019/0=P). نتيجه¬گيري: اين مطالعه نشان مي¬دهد كه سطح GGT افزايش يافته با بروز نفروپاتي ديابتي مرتبط است. آنزيم¬هاي كبدي افزايش يافته با بروز رتينوپاتي ديابتي و نوروپاتي ديابتي ارتباط قابل توجهي نداشته است. كد اخلاق: IR.GUMS.REC.1400.228 كليد واژه¬ها: ديابت شيرين، آنزيم¬هاي كبدي، نفروپاتي ديابتي، رتينوپاتي ديابتي، نوروپاتي ديابتي

224356

علوم پزشكي گيلان