بررسي ارتباط شاخص هاي آنتروپومتريك با يافته هاي كولون در افراد مراجعه كننده جهت كولونوسكوپي در بخش آندوسكوپي بيمارستان آموزشي و درماني رازي در سال 1401

رشت

چكيده مقدمه: چاقي با افزايش بروز و مرگ و مير ناشي از سرطان كولوركتال (CRC) مرتبط است.از اين¬رو هدف از اين مطالعه بررسي ارتباط شاخص¬هاي آنتروپومتريك با يافته¬هاي كولون در افراد مراجعه كننده جهت كولونوسكوپي مي¬باشد. مواد و روش: در اين مطالعه¬ي مقطعي- تحليلي 536 نفر مراجعه كننده جهت كولونوسكوپي در بخش آندوسكوپي بيمارستان آموزشي و درماني رازي در طي يك سال به روش نمونه¬هاي در دسترس مورد بررسي قرار گرفتند. براي اين افراد علاوه بر انجام كولونوسكوپي پرسشنامه¬ي مشخصات دموگرافيك (سن، جنس، مصرف سيگار، الكل، وضعيت تحصيل، وضعيت تاهل، شغل، فعاليت فيزيكي، شغلي كه با صنايع مضر در تماس است) و باليني (بيماري¬هاي زمينه-اي، سابقه بيماري سرطان در خانواده، نتايج كولونوسكوپي، محل ضايعه) و بررسي شاخص¬هاي آنتروپومتريك (BMI،WHR) توسط فلوي گوارش پرسيده و بررسي شد. براي سنجش فعاليت فيزيكي از پرسشنامه فعاليت فيزيكي The International Physical Activity Questionnaires (IPAQ) استفاده گرديد. افراد در اين مطالعه به دو گروه با يافته¬هاي نرمال و غيرنرمال تقسيم شدند و از نظر شاخص¬هاي آنتروپومتريك و مشخصات دموگرافيك و باليني مورد مقايسه قرار گرفتند. نتايج: از 536 نفر شركت كننده در مطالعه، ميانگين سن افراد برابر با 33/13± 94/55 سال بود. 290 نفر (1/54 درصد) زن، 41 نفر (6/7 درصد) داراي تحصيلات دانشگاهي و 359 نفر (0/67 درصد) ساكن شهر بودند. ميانگين نمايه توده بدني افراد مورد مطالعه برابر با 99/4 ± 59/27 كيلوگرم بر متر مربع و ميانگين نسبت دور كمر به دور باسن افراد مورد مطالعه برابر با 07/0 ± 92/0 بود. بر اساس IPAQ-SF، 364 نفر (9/67 درصد) از افراد مورد مطالعه داراي فعاليت فيزيكي كم، 153 نفر (5/28 درصد) داراي فعاليت فيزيكي متوسط و 19 نفر (5/3 درصد) داراي فعاليت فيزيكي زياد بودند. 48 نفر (0/9 درصد) سيگار و 7 نفر (3/1 درصد) الكل مصرف مي‌كردند. 84 فرد (7/15 درصد) سابقه خانوادگي سرطان گوارشي و 27 فرد (9/4 درصد) ارتباط شغل با صنايع مضر را گزارش كرده بودند. در كل نتايج حاصل از اين مطالعه نشان داد كه با افزايش سن شانس ابتلا به پوليپ افزايش يافت، به طوري كه به ازاي يك واحد افزايش در سن مراجعه‌كنندگان شانس ابتلا به پوليپ 3 درصد افزايش يافت (04/1 – 01/1 :CI 95 درصد، 03/1=OR). شانس ابتلا به پوليپ در افراد روستايي 74/1 برابر افراد شهري بود (52/2 – 20/1 :CI 95 درصد، 74/1=OR). با افزايش BMI شانس ابتلا به پوليپ افزايش يافت (10/1 – 02/1 :CI 95 درصد، 06/1=OR)، به طوري كه به ازاي يك واحد افزايش در BMI مراجعه‌كنندگان، شانس ابتلا به پوليپ در آنها 6 درصد افزايش يافت. در مقايسه با افراد با فعاليت فيزيكي زياد، شانس ابتلا به پوليپ در افراد با فعاليت فيزيكي كم (51/78 – 37/1 :CI 95 درصد، 36/10=OR) و افراد با فعاليت فيزيكي متوسط (95/79 – 35/1 :CI 95 درصد، 39/10=OR) بيشتر بود. شانس داشتن پوليپ در افراد سيگاري كمتر از افراد غيرسيگاري بود (03/1 – 26/0 :CI 95 درصد، 51/0=OR)، اگرچه اين اختلاف از نظر آماري معني‌دار نبود (061/0=P). با افزايش سن شانس ابتلا به ديورتيكول افزايش يافت، به طوري كه به ازاي يك واحد افزايش در سن مراجعه‌كنندگان شانس ابتلا به ديورتيكول 4 درصد افزايش يافت (07/1 – 02/1 :CI 95 درصد، 04/1=OR). با افزايش BMI شانس ابتلا به ديورتيكول افزايش يافت (10/1 – 99/0 :CI 95 درصد، 04/1=OR)، اما اين ارتباط به لحاظ آماري معني‌دار نبود (105/0=P). شانس داشتن ديورتيكول در افراد داراي سابقه خانوادگي سرطان گوارشي كمتر از افراد بدون سابقه خانوادگي سرطان گوارشي بود (82/0 – 08/0 :CI 95 درصد، 25/0=OR). در مقايسه با افراد بي‌سواد، شانس ابتلا به هموروئيد در افراد با تحصيلات زيرديپلم (97/0 – 38/0 :CI 95 درصد، 61/0=OR) و افراد با تحصيلات دانشگاهي (96/0 – 22/0 :CI 95 درصد، 46/0=OR) كمتر بود. شانس داشتن هموروئيد در افراد روستايي كمتر از افراد شهري بود (10/1 – 54/0 :CI 95 درصد، 77/0=OR)، اگرچه اين ارتباط از نظر آماري معني‌دار نبود (153/0=P). در مقايسه با افراد با فعاليت فيزيكي زياد، شانس ابتلا به هموروئيد در افراد با فعاليت فيزيكي كم (94/5 – 88/0 :CI 95 درصد، 29/2=OR) و افراد با فعاليت فيزيكي متوسط (59/5 – 78/0 :CI 95 درصد، 09/2=OR) بيشتر بود. هيچ¬گونه ارتباطي بين WHR با يافته¬هاي كولون وجود نداشت.

224409

علوم پزشكي گيلان