بررسي كيفيت زندگي والدين كودكان مبتلا به اختلال بيش فعالي/نقص توجه و ارتباط فاكتورهاي دموگرافيك با آن در شهر رشت در سال 1401

رشت

مقدمه: اختلال نقص توجه-بيش فعالي (ADHD ) يكي از شايع ترين اختلالات عصبي-تكاملي در كودكان بوده و ممكن است تا بزرگسالي ادامه پيدا كرده و ريسك بالايي براي انتقال از والد به فرزند نيز دارد. پس احتمالا تعدادي از والدين اين كودكان، خود از اين اختلال رنج مي برند. از طرفي كيفيت زندگي اين والدين از سمت فرزند مبتلا تحت تاثير قرار گرفته و اين اتفاق دو سويه مي تواند كيفيت زندگي والدين كودكان مبتلا را تحت تأثير قرار دهد. لذا سنجش كيفيت زندگي والدين اين كودكان هدف اصلي اين مطالعه و بررسي ارتباط احتمالي تعدادي از عوامل دموگرافيك و نيز افسردگي ايشان با كيفيت زندگي از ديگر اهداف اين مطالعه بود. مواد و روشها: در اين مطالعه تحليلي مقطعي والدين كودكان مبتلا به ADHD مراجعه كننده به كلينيك بعثت، بيمارستان آموزشي-درماني شفا و 17 شهريور رشت در سال 1401، به روش نمونه گيري در دسترس و با تشخيص پزشك فوق تخصص به كارورز ارجاع داده و وارد مطالعه شدند. AAQoL و SF-36 و ASRS توسط والد تكميل و پس از جمع‌آوري اطلاعات، داده‌ها وارد نرم‌افزار SPSS.26 شده و توسط آزمون من ويتني، كروسكال واليس، آزمون ضريب همبستگي اسپيرمن و مدل رگرسيون خطي آناليز گرديد. نتايج: ميانگين نمره كل كيفيت زندگي AAQoL 17/11±70/69 و كيفيت زندگي مرتبط با سلامت SF-36 56/19±57/60 شد. درصد ابتلا والدين به اختلال ADHD 7/27 بوده و 0/6 درصد علائم اختلال را به صورت شديد و متوسط داشتند. با افزايش تفاوت سن والدين، نمره‌ي كيفيت زندگي افزايش يافت (005/0=P). با افزايش تحصيلات پدر، زير مولفه‌ي سلامت روان افزايش(045/0P=) و با افزايش تحصيلات مادر، زير مولفه‌هاي سودمندي زندگي(043/0P=) و ديدگاه نسبت به زندگي افزايش(003/0P=) نشان داد. آقايان نسبت به خانم‌ها از سلامت روان بالاتري برخوردار بودند (0001>P). اشتغال پدران به صورت شغل آزاد با بالا رفتن سودمندي زندگي (017/0=P) و به صورت كارمند/بازنشسته با بالا رفتن سلامت روان (010/0=P) همراه بود. ابتلاي مادران به اختلال افسردگي شديد با كاهش سطح سلامت روان (003/0=P) و ارتباطات (040/0=P) همراه بود. نتايج حاكي از آن است كه تفاوت سن والدين (001/0=P) و شدت علائم ADHD (0001/0>P) دو پيش‌بيني كننده كيفيت زندگي هستند. نتيجهگيري: در بررسي كيفيت زندگي والدين كودكان مبتلا به اختلال ADHD ويژگي‌هاي دموگرافيك فرزندان تأثيري نداشت اين درحاليست كه برخي ويزگي‌هاي دموگرافيك و مشكلات باليني والدين از جمله افسردگي و شدت علائم ADHD در كاهش كيفيت زندگي والدين مؤثر بود. لذا بررسي روانپزشكي والدين تمام كودكان مبتلا به ADHD و درمان در صورت نياز، توصيه مي‌شود. كليدواژه ها: كيفيت زندگي، اختلال نقص توجه/ بيش فعالي، والدين، فرزندان، ASRS، SF-36

224675

علوم پزشكي گيلان