بررسي پيش¬بيني كنندگي شاخص¬هاي آزمايشگاهي برپيامد بيماران تروما بستري در بيمارستان پورسينا رشت در سال 1402

رشت

زمينه و هدف: احيا بيماران ترومايي و بيماران وخيم جراحي با كمك تركيبي از معاينات كلينكي و تست¬هاي آزمايشگاهي صورت مي¬گيرد. هنوز بهترين شاخص نشان دهنده كفايت مايع درماني براي اين بيماران مشخص نبوده و مورد بحث است. يك نشانگر ايده¬آل براي احياي مناسب بيماران ترومايي بايد بتواند بطور دقيق و قابل اعتمادي هايپوپرفيوژن بافت¬هاي درگير را تخمين زده و مرگ و مير و پيش¬آگهي بيمار را پيشگويي نمايد. با وجود اين، آناليز داده¬هاي مربوط به نشانگرهاي كفايت مايع درماني بيانگر غيرقابل اعتماد بودن علايم حياتي به تنهايي بعنوان ماركرهاي احياي بيماران ترومايي مي¬باشد. در سال¬هاي اخير ميزان سطح سرمي اسيدلاكتات، كمبود باز و اينترلوكين- 6 بعنوان معيارهاي با ارزش جهت سنجش شدت كاهش خون¬رساني به بافت¬ها و هم¬چنين ارزيابي كفايت مايع درماني در بيماران ترومايي بدحال معرفي شده و هم-چنين استفاده از ميزان آن¬ها جهت ارزيابي پيش¬آگهي بيماران درحال بررسي است. هدف ما در اين مطالعه بررسي پيش-بيني كنندگي شاخص¬هاي آزمايشگاهي برپيامد بيماران تروما بستري در بيمارستان پورسينا رشت مي¬باشد. مواد و روش¬ها: جمعيت مورد مطالعه، شامل تمام بيماران دچار تروما شديد (نمره ISS بيش از 12) بستري دربخش تروماي بيمارستان پورسينا رشت در فاصله زماني ابتداي تيرماه سال 1402 لغايت پايان شهريور ماه در 1402 است. با در نظر گرفتن معيارهاي ورود مطالعه حداقل 114 بيمار دچار تروماي شديد به عنوان كانديداي اين طرح با روش نمونه¬گيري در دسترس انتخاب گرديد و فاكتورهاي اسيدلاكتيك، كمبود باز(BD)، اينتر لوكين- 6، ESR و CRP آن¬ها در بدو ورود اندازه¬گيري و ثبت گرديد. اطلاعات دموگرافيك نيز از پرونده¬ي بيماران تروما موجود در واحد HIS استخراج شده و در چك ليستي كه توسط پژوهش¬گر طراحي شده بود وارد گرديد. در نهايت اطلاعات دموگرافيك و داده¬هاي باليني و آزمايشگاهي استخراج و گزارش شد. براي تحليل داده¬هاي حاصل از پژوهش از روش آمار توصيفي و استنباطي استفاده گرديد. براي تجزيه و تحليل داده¬ها از نرم¬افزار SPSS24 استفاده شد. يافته¬ها: ميانگين سطح اسيدلاكتيك خون وريدي، اينتر لوكين- 6 در بدو ورود در گروه بيماران فوت شده نسبت به بيماران بهبود يافته به طور معني¬داري بيش¬تر بود (001/0 P- value <). ميانگين كمبود باز (BD) و ESR در بدو ورود در گروه بيماران فوت شده نسبت به بيماران بهبود يافته به طور معني¬داري كم¬تر بود (001/0 P- value <). اختلاف معني¬داري در ميزان CRP در ميان افرادي كه بهبود يافته¬اند و افرادي كه فوت كردند وجود نداشته است (05/0 P- value >). از نشانگرهاي مورد بررسي ميزان اسيد لاكتيك، كمبود باز (BD) و ميزان اينترلوكين- 6 قادر به به پيش¬بيني تغييرات متغير وضعيت بيماران در هنگام ترخيص بوده¬اند (05/0 P- value <). منحني ROC نشان داد كه براي پيش¬بيني مرگ و مير بيماران ترومايي شديد بيش¬ترين سطح زيرمنحني (AUC) بترتيب مربوط به ماركر آزمايشگاهي اينتر لوكين- 6 با نقطه برش mg/dl 5/39، كمبود باز (BD) با نقطه برش mmol/l 65/2- و سطح اسيدلاكتيك خون با نقطه برش pg/ml 75/140 مي¬باشد. نتيجه¬گيري: پايش سطح اسيدلاكتيك خون وريدي، كمبود باز (BD) ، اينتر لوكين- 6، ESR و CRP در بدو ورود، مشخص نمود كه سطح اسيدلاكتيك خون وريدي، كمبود باز (BD)، اينتر لوكين- 6 قدرت پيش¬گويي كنندگي قوي¬تري از نظر وقوع مورتاليتي داشته و با توجه درماني بيش¬تر به اين بيماران مي¬توان در آينده به كاهش مرگ و مير و بهبود پيامد بيماران دچار تروماي شديد ياري رساند.

224844

علوم پزشكي گيلان