مقايسه حجم متوسط پلاكتي در نوزادان و كودكان مبتلا به پيلونفريت و عفونت سيستم ادراري تحتاني، مراجعه كننده به بيمارستان17 شهريور رشت در سال 98 و 99

رشت

مقدمه: عفونت دستگاه ادراري (UTI) يكي از عفونت¬هاي باكتريايي نسبتاً شايع در كودكان است و ممكن است منجر به عوارض و ندرتاً مرگ و مير در urosepsis شود. با توجه به شيوع نسبي بالاي UTI و اهميت بالاي تشخيصي اين عارضه مطالعه حاضر با هدف مقايسه حجم متوسط پلاكتي در نوزادان و كودكان مبتلا به پيلونفريت و عفونت ادراري تحتاني، مراجعه كننده به بيمارستان 17 شهريور رشت در سال 98 و 99 انجام شد. روش اجرا: اين مطالعه به صورت تحليلي مقطعي انجام شد. تعداد 88 نوزاد و كودك با علائم عفونت ادراري مراجعه كرده‌اند و كشت ادرار آن¬ها مثبت با روش نمونه¬گيري متوالي وارد مطالعه شدند. اين كودكان بر اساس علايم باليني يا نتايج اسكن DSMA در موارد مشكوك به APN به دو گروه 44 نفره، كودكان مبتلا به پيلونفريت و مبتلا به عفونت ادراري تحتاني تقسيم شدند. آزمايشات اين كودكان از قبيل CBC Diff ، ESR، CRP،MPV ، PDW جمع¬آوري و مورد بررسي قرار گرفت. نتايج: ميانگين MPV در گروه پيلونفريت 74/8 فمتوليتر و در گروه عفونت ادراري تحتاني 84/8 فمتوليتر بود كه آزمون¬هاي آماري اختلاف معناداري بين دو گروه پيلونفريت و عفونت ادراري تحتاني را نشان نداد (967/0 P =). براساس آناليز ROC سطح زير منحني MPV عامل پيش بيني¬كنندگي خوبي براي تشخيص پيلونفريت از عفونت ادراري تحتاني نمي¬باشد. حساسيت، ويژگي و ارزش اخباري مثبتMPV به ترتيب 78/48، 06/51 و 01/46 محاسبه گرديد. نقطه برشMPV با بهترين حساسيت و ويژگي 75/8 بدست آمد. نتيجه¬گيري: حجم متوسط پلاكتي ارزش تشخيصي نسبتاً پاييني در افتراق پيلونفريت از عفونت ادراري تحتاني در ميان كودكان مبتلا به عفونت ادراري دارد. بنابراين مطالعات و بررسي¬هاي بيشتر براي يافتن شاخص مناسب و قابل اعتماد نياز مي¬باشد. كليدواژه: حجم متوسط پلاكتي، نوزادان، كودكان، عفونت ادراري، پيلونفريت

224943

علوم پزشكي گيلان