عنوان
بررسي اثر تركيب پروپوفول-دكسمدتوميدين در مقايسه با پروپوفول در القاي بيهوشي بيماران افسردگي اساسي يا اختلال دو قطبي جهت درمان با تشنج الكتريكي
نويسنده اصلي
كريم خاني، فاطمه
محل تحصيل
دانشگاه علوم پزشكي كردستان
رشته تحصيلي
بيهوشي
چكيده
زمينه و هدف: انتخاب داروي هوشبر براي درمان با تشنج الكتريكي به روي دوره¬ي تشنج، تغييرات هموديناميك و و زمان و كيفيت ريكاوري اثر دارد. هدف اين مطالعه بررسي اثر تركيب پروپوفول- دكس-مدتوميدين در مقايسه با پروپوفول در القاي بيهوشي بيماران با افسردگي اساسي و اختلال دو قطبي تحت درمان با تشنج الكتريكي مي باشد.
مواد و روش¬ها: اين كارآزمايي باليني بروي 82 بيمار 18 تا 50 سال با وضعيت فيزيكي كلاس 1 و 2 انجمن بيهوشي آمريكا و با تشخيص افسردگي اساسي يا اختلال دو قطبي نيازمند به درمان با درمان با تشنج الكتريكي در بيمارستان قدس سنندج، انجام شد. در اين مطالعه بيماران به صورت تصادفي در دو گروه قرار گرفتند. بيماران گروه اول دريافت كننده پروپوفول با دوز 1 ميليگرم/كيلوگرم به همرا پلاسبو و بيماران گروه دوم، علاوه بر دريافت پروپوفول با دوز 1 ميليگرم/كيلوگرم، دريافت كننده ي 5/0 ميكروگرم/كيلوگرم دكسمدتوميدين بودند. همچنين جهت شلي عضلاني مناسب، 5/0 ميليگرم/كيلوگرم ساكسنيل كولين تجويز شد. متغييرهاي پايه در بيماران، مدت زمان تشنج و ريكاوري، تغيررات فشار سيستوليك و دياستوليك ضربان قلب و ميزان اشباع هموگلوبين شرياني از اكسيژن ثبت شد. همچنين ميزان درد بعد از درمان با تشنج الكتريكي و ميزان بي قراري بيماران نيز ثبت گرديد.
يافته‌ها: متغيرهاي پايه در بيماران تفاوت معني دار آماري نداشتند. زمان تشنج در گروه پروپوفول 43/10 ± 28/28 و در گروه پروپوفول-دكس¬مدتوميدين 08/12 ± 45/31 ثانيه بود كه تفاوت معني دار آماري مشاهده نشد(20/0 = P). مدت زمان ريكاوري به ترتيب در گروه پروپوفول و پروپوفول-دكس¬مدتوميدين، 24/3 ± 07/8 و 41/5 ± 11/13 دقيقه بود كه به شكل معني دار آماري در گروه پروپوفول كمتر بود(001/0 >P). ميزان تغييرات فشار خون سيستوليك، دياستوليك و ضربان قلب در گروه پروپوفول بيشتر از گروه پروپوفول-دكس¬مدتوميدين بود(05/0>P). همچنين امتياز بي قراري و درد بيماران در گروه پروپوفول نسب به گروه پروپوفول-دكس¬مدتوميدين در زمان هاي مورد بررسي بالاتر بود.
نتيجه‌گيري: بر اساس نتايج حاصل از اين مطالعه به نظر مي رسد اضافه كردن دكس مدتوميدين به ميزان 5/0 ميكروگرم بر كيلوگرم به همراه پروپوفول، جهت القاي بيهوشي بيماران براي درمان با تشنج الكتريكي، مي تواند با افزايش اندك يا بدون تغيير در زمان تشنج، پاسخ هاي هموديناميك ناگهاني به تخليه شوك را تعديل نموده و هم ميزان بي قراري و درد بعد از درمان با تشنج الكتريكي را كاهش دهد.
كلمات كليدي: درمان با تشنج الكتريكي، پروپوفول، دكس¬مدتوميدين، تغييرات هموديناميك، ريكاوري
شماره ركورد
225062
شهر محل تحصيل
دانشگاه علوم پزشكي كردستان
گرايش رشته تحصيلي
بيهوشي
دانشكده
پزشكي
دانشگاه
دانشگاه علوم پزشکي کردستان
استاد راهنما
نگين قدمي، فرزاد سرشيوي