مقايسه نتايج سنجش ويتامين D توسط روش هاي مختلف ايمنوشيميايي در زنان باردار

دانشگاه علوم پزشكي كردستان

بيوشيمي باليني

مقدمه و اهداف: روش هاي ايمونوشيميايي در حال حاضر به عنوان روش برتر در آزمايشگاه هاي باليني براي تعيين غلظت ويتامين D مورد استفاده قرار مي گيرند. در ميان تمام متابوليت هاي ويتامين D، 25-هيدروكسي ويتامين D (25 (OH) D) به عنوان شاخصي براي ارزيابي وضعيت تجزيه و تحليل به دليل پايداري و حضور بالا در سيستم گردش خون استفاده مي شود. هيچ اصول تعيين شده اي براي تعيين نحوه تعيين و پروتكل تحليلي اساسي براي اندازه گيري ويتامين D، به ويژه در زنان باردار وجود ندارد. هدف اصلي اين مطالعه، تعيين ميزان اختلاف بين روشهاي متداول براي آزمايش ويتامين D بود. مواد و روش‌ها: گروهي متشكل از 50 مادر باردار در مرحله نهايي بارداري براي شركت در تحقيق انتخاب شدند. تعيين سطح سرمي ويتامين D با استفاده از سه كيت ايمونوشيميايي مبتني بر روش ايمونواسي الكتروشيميايي لومينسانس (ECLIA)، سنجش فلورسانس مرتبط با آنزيم (ELFA) و روش ايمونوسوربنت وابسته به آنزيم (ELISA) انجام شد. يافته‌ها: مقادير اندازه گيري شده در هنگام ارزيابي با استفاده از سه كيت ايمونوشيمي مختلف، اختلافات قابل تشخيص را نشان دادند. بدون شك، غلظت ويتامين D هنگامي كه توسط ECLIA مورد تجزيه و تحليل قرار گرفت، به اوج خود رسيد، در حالي كه مقادير با ارزيابي ELFA به غير معمول خود رسيدند. علاوه بر اين، لازم به ذكر است كه يك ارتباط مثبت معني دار بين سه روش شناسايي شد، كه بيشترين همبستگي بين ECLIA و ELFA مشاهده شد. نتيجه‌گيري: يافته هاي ما به وضوح تفاوت هاي قابل توجهي را در ميان نتايج ويتامين D در تكنيك هاي ايمونوشيمي متمايز نشان داد. از اين رو، با توجه به اهميت مهم يافته هاي دقيق براي افزايش مراقبت از بيمار، به ويژه در مادران باردار، ضروري است كه مقامات سياست گذاري سلامت دستورالعمل هاي همه جانبه براي ارزيابي ويتامين D را تدوين كنند. كلمات كليدي: ناهماهنگي , تكنيك هاي مبتني بر ايمونوشيمي , عدم اطمينان , ويتامين D .

225267

دانشگاه علوم پزشكي كردستان

بيوشيمي

پزشكي

دانشگاه علوم پزشکي کردستان

محمد عبدي ، شاخه وان عبدالرحمان مصطفي