بررسي شيوع اختلالات تيرويِيدي و عوامل مرتبط با آن در بيماران ديابتي تيپ دو مراجعه كننده به كلينيك ديابت مركز آموزشي درماني رازي رشت در سال 1401

رشت

مقدمه: اختلالات تيروئيدي و ديابت مليتوس شايع¬ترين اختلالات اندوكراين هستند. شيوع ديابت در سال2000 در حد 2/2 % بوده است كه تخمين زده شد كه تا سال 2030 اين ميزان به 4/4 % برسد. ايران شيوع ديابت از اين مقادير بالاتر بوده و در يك مطالعه شيوع ديابت در سنين بزرگسالي حدود 15 درصد برآورد شده است كه اين ميزان در حال افزايش است. هورمون¬هاي تيروئيد در تنظيم متابوليسم كربوهيدرات¬ها نقش دارند. اختلال عملكرد تيروئيد ممكن است كنترل متابوليك را در بيماران ديابتي مختل نمايد و علاوه بر آن ممكن است ريسك بيماري¬هاي قلبي و عروقي را افزايش دهد. داده¬هاي اپيدميولوژيك، يك زمينه نزديك ژنتيكي را براي ديابت و اختلالات تيروئيدي نشان مي¬دهد. تاكنون مطالعات مختلفي بر روي تاثير اين دو بيماري بر يكديگر انجام شده اما نتايج آن¬ها مختلف بوده و كمتر مطالعه¬اي در مورد بررسي ريسك فاكتورهاي مرتبط كننده¬ي اين دو بيماري بر هم انجام شده است. بنابراين در اين مطالعه بر آن شديم تا به بررسي شيوع اختلالات تيروئيدي در بيماران ديابتي و ريسك فاكتور¬هاي آن بپردازيم. مواد و روشها: پس از كسب اجازه از كميته محترم اخلاق در پژوهش دانشگاه طي يك مطالعه مقطعي تحليلي به منظور بررسي شيوع اختلال تيروئيد در بيماران ديابتي تيپ دو مراجعه¬كننده به كلينيك ديابت مركز آموزشي درماني رازي رشت در سال 1401، اطلاعات بيماران از پرونده¬هاي آن¬ها استخراج شد. اين اطلاعات از قبيل سن، جنس، BMI، نوع اختلال تيروئيدي، اختلال تيروئيدي، HTN، عوارض ديابت، مصرف سيگار، سابقه¬ي خانوادگي مشكل تيروئيدي، FBS، HbA1C، HDL، LDL، TG، TSH، Free T3، Free T4، Anti TPO، داروي مصرفي و طول دوره¬ي ابتلا به ديابت مي¬باشد. اطلاعات جمع آوري شده به منظور تجزيه و تحليل آماري وارد نرم افزار SPSS نسخه 22 خواهد شد. يافتهها: از 223 بيمار مورد بررسي، ميانگين سني آن¬ها 73/9 ± 24/54 سال بود كه 61 نفر (4/27%) را مردان و 162 نفر (6/72%) را زنان تشكيل دادند. نتايج رگرسيون لجستيك در سطح معناداري 05/0 نشان داد كه از بين پارامترهاي جنس، نفروپاتي، كارديووسكولار، نوروپاتي، سابقه خانوادگي مشكل تيروئيد، HBA1C، طول دوره ابتلا به ديابت و مصرف انسولين تنها متغيرهاي جنس، سابقه خانوادگي مشكل تيروئيد و طول دوره ابتلا به ديابت پيشگويي¬كننده مستقل اختلالات تيروئيدي در بيماران است. نتيجهگيري: با توجه به يافته¬هاي مطالعه و اينكه جنس مونث، سابقه خانوادگي مشكل تيروئيد داشتن و طول دوره ابتلا به ديابت پيشگويي¬كننده مستقل اختلالات تيروئيدي در بيماران مبتلا به ديابت نوع دو مي¬باشد لذا مي¬توان نتيجه گرفت كه غربالگري بيماري تيروئيد در بيماران مبتلا به ديابت نوع دو با توجه به متغيرهاي مستقل شناخته شده بايد به طور معمول با در نظر گرفتن شيوع موارد جديد انجام شود. واژههاي كليدي: تيروئيد، ديابت، اختلالات تيروئيد

225536

علوم پزشكي گيلان