بررسي ارتباط بين اضطراب دندانپزشكي و سطح دانش سلامت دهان با كيفيت زندگي وابسته به سلامت دهان در بيماران مراجعه كننده به دانشكده دندانپزشكي رشت در سال 1402

دانشكده دندانپزشكي

بررسي رابطه اضطراب دنداني و سواد سلامت دهان با كيفيت زندگي مرتبط با سلامت دهان در بيماران مراجعه كننده به دانشكده دندانپزشكي رشت در سال 1392. زمينه و هدف: انواع اختلالات اضطرابي و مشكلات مختلف دهان و دندان از شيوع بالايي در جامعه برخوردار است. با توجه به تاثير متقابل اين موارد بر يكديگر و اينكه سلامت دهان و دندان جزء ضروري حفظ و بهبود كيفيت زندگي و آينه سلامت عمومي بدن است. در اين مطالعه بر آن شديم تا رابطه بين اضطراب دندانپزشكي و سطح سواد سلامت دهان و دندان را با كيفيت زندگي مرتبط با سلامت دهان در بيماران مراجعه كننده به دانشكده دندانپزشكي رشت در سال 1392 بررسي كنيم. روش كار: اين مطالعه از نوع توصيفي- تحليلي مقطعي است. 155 بيمار مراجعه كننده به بخش بيماري هاي دهان، فك و صورت و دهان دانشكده دندانپزشكي رشت بر اساس معيارهاي ورود به مطالعه وارد مطالعه شدند. براي سنجش اضطراب از پرسشنامه MDAS، براي سنجش سواد سلامت از پرسشنامه OHL-AQ و براي سنجش كيفيت زندگي مرتبط با سلامت دهان و دندان از پرسشنامه OHIP استفاده شد. نمرات با استفاده از نرم افزار SPSS 28 ثبت و مورد تجزيه و تحليل قرار گرفت. مورد تجزيه و تحليل آماري قرار گرفت و سطح معني داري در تمامي آزمون ها 05/0 در نظر گرفته شد. يافته‌ها: بر اساس نتايج به‌دست‌آمده، بين كيفيت زندگي مرتبط با سلامت و اضطراب رابطه معكوس و معني‌داري مشاهده شد . بين سواد سلامت دهان و دندان و كيفيت زندگي رابطه مثبت و معناداري مشاهده شد . متغيرهاي محل سكونت، تحصيلات، استفاده از نخ دندان و تعداد دفعات مسواك زدن بر رابطه بين اضطراب و كيفيت دهان و دندان تأثير معني داري داشتند. نتيجه گيري: هر دو متغير اضطراب و آگاهي سلامت بر كيفيت زندگي مرتبط با سلامت دهان و دندان تأثير معني داري داشتند، افزايش اضطراب كيفيت زندگي را كاهش مي دهد و افزايش سواد سلامت كيفيت زندگي را افزايش مي دهد با توجه به اهميت بالاتر. از نظر اضطراب در مقايسه با سواد سلامت بر اساس نتايج، اولويت برنامه ريزي بايد كنترل طرفين در بيماران باشد. كليدواژگان: اضطراب دندانپزشكي سواد سلامت دهان و دندان، كيفيت زندگي

225546

علوم پزشكي گيلان