• عنوان

    ارزيابي اثر درمان ضدپلاكتي بر كيفيت لخته‌ي ايجاد شده در آنوريسم‌هاي مغزي

  • نويسنده اصلي

    شهركي اليادراني، سارا

  • محل تحصيل
    اصفهان : دانشگاه صنعتي اصفهان
  • رشته تحصيلي
    مهندسي شيمي
  • مقطع تحصيلي
    كارشناسي ارشد
  • چكيده
    آنوريسم هاي داخل جمجمه اتساعات كانوني شريان هاي مغزي هستند كه به دليل عوامل هموديناميكي به وجود مي‌آيند. حضور جت جريان در اين نواحي با ديواره نازك نرخ زياد مرگ و مير و صدمات جبران ناپذيري براي بيماران به همراه دارد. لذا درمان به موقع پيش از پارگي آن‌ها حائز اهميت است. استفاده از استنت هاي منحرف كننده جريان با تكيه بر تشكيل ترومبوز در كيسه ي آنوريسم، از درمان هاي كم تهاجم و امن شناخته مي‌شود. آنچه در نتيجه‌ي مطلوب اين درمان اهميت دارد، تشكيل يك ترومبوز به موقع و پايدار است كه بتواند منجر به تشكيل مجدد لايه‌ي نئواينتيمال و بازسازي ديواره‌ي عروق گردد. از سويي ديگر، بيماران دريافت كننده استنت به مانند هرنوع درمان مداخله اي ديگر، به منظور پيش‌گيري از حوادث ترومبوامبولي و ايسكمي، تحت رژيم هاي ضدپلاكت دوگانه قرار مي گيرند. هدف انجام پايان نامه حاضر، بررسي تاثير رژيم هاي مختلف ضدپلاكت دوگانه بر محتواي ترومبوز تشكيل شده در كيسه‌ي آنوريسم مي باشد. بدين منظور در مرحله‌ي نخست، هندسه يك آنوريسم ايده‌آل با ابعاد مشخص طراحي شد و به منظور پيش بيني امكان تشكيل لخته، جريان داخل كيسه آنوريسم شبيه سازي و بررسي شد. سپس مطابق با هندسه طراحي شده، يك فانتوم شيشه اي از آنوريسم ايده آل ساخته شد. در ادامه، سيكل جريان خون در دماي 37 درجه سلسيوس و جريان مطابق با شريان كاروتيد با دبي 200 ميلي‌ليتر در دقيقه پياده سازي شد. نمونه ترومبوز آنوريسمي مربوط به خون بدون دارو، همچنين نمونه هاي لخته مربوط به داروهاي ضدپلاكتي مختلف و دوزهاي مختلف شامل آسپرين در تركيب با يكي از مهاركننده‌هاي پلاكتي شامل كلوپيدوگرل، تيكاگرلر و پراسوگرل با دوز‌هاي متفاوت به صورت كمي مورد بررسي پاتولوژي قرار گرفتند. نتايج نشان داد با افزايش دوز دارو، در هر سه گونه‌‌ي دارو، محتواي گلبول‌هاي قرمز در ترومبوز آنوريسمي تشكيل شده بر اثر هموستاز افزايش مي‌يابد كه اين افزايش براي داروي تيكاگرلر چشم‌گيرتر است. همچنين در زمان تشكيل ترومبوز، در نمونه هاي حاوي دارو نسبت به شاهد، پلاكت هاي كمتري فرصت فعال شدن تا اتمام روند تشكيل ترومبوز را دارند. در ميان سه گونه‌ي دارو، در نمونه‌هاي لخته‌ي مربوط به داروي كلوپيدوگرل نسبت به دو داروي ديگر محتواي پلاكت بيشتري مشاهده شد. نتايج حاصل از اين پژوهش، در انتخاب پروتكل مناسب رژيم هاي ضدپلاكتي دوگانه براي بيماران دريافت كننده استنت داراي آنوريسم مغزي كه ممكن است دچار خونريزي و يا حوادث ترومبوامبولي به دليل مقاومت به اين ضدپلاكت ها شوند، نقش موثري خواهد داشت.
  • شماره ركورد
    226353
  • گرايش رشته تحصيلي
    پديده‌هاي انتقال
  • دانشكده
    مهندسي شيمي
  • دانشگاه
    دانشگاه صنعتي اصفهان