بررسي اثرات كاربرد تنك‌كننده‌هاي شيميايي بر كميت و كيفيت ميوه سيب رقم ’رد دليشس‘

اصفهان : دانشگاه صنعتي اصفهان

باغباني

كارشناسي ارشد

مديريت بار محصول (تنك) يكي از مهم‌ترين و درعين‌حال دشوارترين عمليات‌ها در باغ‌هاي مدرن سيب است. تنك ميوه‌هاي درخت سيب موجب كاهش بار درخت و در نتيجه توليد ميوه‌هايي با اندازه مناسب و بيشينه كيفيت و عملكرد مي‌شود. تنظيم بار محصول با تنك گل و يا ميوه‌هاي زيادي درخت صورت مي‌پذيرد اما مقدار بهينه بسته به رقم و مكان متفاوت است و به همين دليل تنك ميوه همچنان يك تكنيك غيرقابل پيش‌بيني است كه مي‌تواند باعث تنك ضعيف يا بيش از حد شود. بنابراين در اين تحقيق طي دو سال اثر تنك‌كننده‌هاي شيميايي مختلف بر تشكيل ميوه و مديريت بار محصول، بهبود ويژگي‌هاي كيفي ميوه و همچنين كنترل ريزش‌ قبل از برداشت ميوه سيب رقم رد دليشس، بررسي شد. اين پژوهش در قالب طرح بلوك كامل تصادفي شامل 9 تيمار و 3 تكرار ذر سالهاي 1401 و 1402 انجام شد. تيمارها شامل: تيوسولفات آمونيوم 1 و 2 درصد، اوره 5 و 10 درصد، نفتالن استيك اسيد 5 و 10 ميلي‌گرم در ليتر، اتفون 200 و 400 ميلي‌گرم در ليتر و آب به عنوان شاهد، بودند. نتايج نشان داد در درختان سيب مقدار محصول نهايي تحت تأثير كاربرد همه تنك‌كننده‌هاي شيميايي قرار گرفته بود و NAA، موثرترين تيمار در كاهش درصد ميوه‌بندي اوليه و نهايي بود. غلظت 10% NAA همچنين منجر به توليد كمترين ميزان بذر سالم نسبت به شاهد شد. كاربرد اوره 10% سبب بيشترين افزايش طول، قطر و وزن ميوه‌ها شد، همچنين بيشترين تاثير را بر افزايش كل بذر ميوه‌ها داشت. با توجه به نتايج پارامترهاي كيفي ميوه شامل نسبت طول به قطرميوه، سفتي بافت ميوه، درصد مواد جامد محلول و پ-هاش ميوه تحت تاثير تيمارهاي تنك شيميايي قرار نگرفت. در مجموع در شرايط آزمايش حاضر تيمارهاي شيميايي استفاده شده تنها در زمينه كاهش بار محصول و كنترل ميوه‌بندي نهايي مثمر ثمر بوده‌اند.

226828

درختان ميوه

مهندسي كشاورزي

دانشگاه صنعتي اصفهان