مقايسه پايلوت انفوزيون مداوم ونكومايسين در مقابل انفوزيون متناوب از نظر سميت كليوي و سندروم مرد قرمز در بيماران بخش مراقبت هاي ويژه بيمارستان پورسينا، رشت، 1401

رشت

چكيده مقدمه: عفونت بيمارستاني، به دنبال پذيرش بيمار به بيمارستان به خصوص در بخش مراقبت هاي ويژه، ايجاد مي‌شود كه با ميزان مرگ و مير معنا ‌داري همراه است و به هزينه‌هاي درماني مي‌افزايد. ونكومايسين نيز آنتي بيوتيك مهم مي باشد كه تنها بايد در بيمارستان و در عفونتهاي جدي با نظر پزشك متخصص تجويز گردد. در اين مطالعه ميزان بروز آسيب حاد كليوي و سندروم مرد قرمز ناشي از تجويز ونكومايسين در دو گروه تحت درمان انفوزيون مداوم 24 ساعته ونكومايسين با انفوزيون معمول يك ساعته دارو در بيماران بخش مراقبت هاي ويژه پورسينا مقايسه شد. مواد و روش ها: در اين مطالعه كه به شكل همگروهي آينده نگر انجام شد، اطلاعات بيماران شامل اطلاعات دموگرافيك، آزمايشگاهي، باليني و داروهاي تجويزي به صورت روزانه توسط پژوهشگر در برگه اي مخصوص ثبت شد. بيماران به صورت روزانه از نظر دوز تجويز ونكومايسين، چگونگي انفوزيون ونكومايسين و بروز واكنش هاي حساسيتي، آسيب حاد كليوي مورد بررسي قرار گرفتند. در نهايت داده هاي جمع آوري شده، وارد نرم افزار SPSSنسخه 26 شده و آناليزهاي آماري انجام شد. سطح معناداري در تمام آزمون ها 05/0 در نظر گرفته شد. نتايج: در مجموع 50 بيمار مورد بررسي قرار گرفت به طوري كه 25 بيمار در هر گروه انفوزيون مداوم و متناوب وجود داشت. دو گروه انفوزيون مداوم و متناوب از نظر ميزان بروز هر يك از عوامل سميت كليوي (999/0=p)، سندرم مرد قرمز (463/0=p)، اختلالات خوني (999/0=p) و پاسخ به درمان داشتن و زنده ماندن (395/0=p)، پاسخ به درمان نداشتن و زنده ماندن (152/0=p) و پاسخ به درمان نداشتن و فوت شدن (667/0=p) تفاوت معنادار نداشتند. همچنين در اين مطالعه، دو گروه از نظر جنسيت، سن، BMI، نوع بيماري زمينه¬اي، ¬ تعداد بيماري زمينه اي، تعداد داروهاي مصرفي قبل بستري، تعداد داروهاي تجويزي در بيمارستان، نوع عفونت، تعداد عفونت و علت بستري همگن بودند و تفاوت معناداري نداشتند. نتيجه گيري: در اين مطالعه بين نوع انفوزيون ونكومايسين با عوارض مهم دارو (سندروم مرد قرمز، سميت كليوي و عوارض خوني) ارتباط معناداري مشاهده نشد. همچنين در اين مطالعه مشخص شد بين بروز عارضه كليوي با وزن بالاي بيماران، تعداد بيماري هاي زمينه اي، ديابت، اختلالات چربي و اختلال زمينه اي كليوي رابطه معني داري وجود دارد. از سويي ديگر در اين مطالعه مشاهده شد بين بروز سندروم مرد قرمز با سن و وزن بيماران، مصرف همزمان داروهاي مسبب تخريب ماست سل ها، تعداد داروي تجويزي در بيمارستان و دوز ونكومايسين ارتباط وجود دارد.

226951

علوم پزشكي گيلان