بررسي ميزان آگاهي، نگرش و عملكرد در مورد استفاده از كرم ضدآفتاب در بين دانشجويان پزشكي دانشگاه علوم پزشكي گيلان در سال 1401

رشت

زمينه و هدف: از آن¬جا كه مطالعات كمي در اين زمينه در ايران درمورد استفاده از ضدآفتاب و عوامل پيش¬بيني كننده آن انجام شده است. بنابراين، هدف مطالعه ما پر كردن اين شكاف در تحقيقات با ارزيابي ميزان آگاهي و نگرش دانشجويان پزشكي در رابطه با اثرات محافظتي كرم¬هاي ضدآفتاب و هم¬چنين ارزيابي فراواني استفاده از كرم ضدآفتاب توسط دانشجويان پزشكي در كارهاي روزمره است. مواد و روش¬ها: در اين مطالعه جمعيت مورد مطالعه شامل كليه دانشجويان كارآموز و كارورز رشته پزشكي دانشگاه علوم پزشكي گيلان مي¬باشد. ابزار مورد استفاده در اين مطالعه پرسش¬نامه پژوهش¬گر ساخته مبتني برمطالعات قبلي مي¬باشد اين پرسش¬نامه مشتمل بر دو بخش مشخصات دموگرافيك(سن، جنس و ...) و پرسش¬نامه اصلي است كه قسمت اصلي پرسش¬نامه داراي سه محور دانش و آگاهي (15سوال)، نگرش (15 سوال)، عملكرد (8 سوال) درمورد استفاده تجزيه و تحليل شدند. داده‌هاي بدست آمده در نرم¬افزار SPSS نسخه 16 مورد تجزيه و تحليل قرار گرفتند. جهت تحليل داده‌ها نيز از آمار استنباطي، متناسب با ميزان نرماليته و در سطح معني¬داري 05/0 جهت تحليل داده¬ها استفاده شد. نتايج: در اين مطالعه از 265 دانشجوي پزشكي مورد مطالعه، 161 نفر (8/60 درصد) زن و 22 نفر (3/8 درصد) ﻣﺘاهل بودند. ميانگين سن دانشجويان 78/24 (65/2=SD) سال بود. ميانگين نمره آگاهي درمورد استفاده از كرم ضدآفتاب در دانشجويان پزشكي مورد مطالعه برابر با 3/69 (2/16=SD) بود. با توجه به نقاط برش پيشنهادي، سطح آگاهي 36 دانشجو (6/13 درصد) پايين، 129 نفر (7/48 درصد) متوسط و 100 نفر (7/37 درصد) بالا بود. ميانگين نمره نگرش درمورد استفاده از كرم ضدآفتاب در دانشجويان پزشكي مورد مطالعه برابر با 1/65 (0/12=SD) بود. با توجه به نقاط برش پيشنهادي، سطح نگرش 7 دانشجو (6/2 درصد) منفي، 75 نفر (3/28 درصد) خنثي و 183 نفر (1/69 درصد) مثبت بود. ميانگين نمره عملكرد درمورد استفاده از كرم ضدآفتاب در دانشجويان پزشكي مورد مطالعه برابر با 7/52 (9/29=SD) بود. با توجه به نقاط برش پيشنهادي، سطح عملكرد 82 دانشجو (9/30 درصد) ضعيف، 155 نفر (5/58 درصد) متوسط و 28 نفر (6/10 درصد) خوب بود. با توجه به ضرايب رگرسيوني، در بلوك 1، نمره عملكرد در دانشجويان زن صورتي معني‌دار 05/31 واحد بالاتر از دانشجويان مرد بود (001/0>P، 05/31=b). با افزايش ميزان مواجهه با نور آفتاب، نمرات عملكرد افزايش يافت، اگرچه اين ارتباط از نظر آماري معني‌دار نبود (070/0=P، 17/0=b). مقدار ضريب تعيين (R2) در حالتي كه فقط متغيرهاي فردي در مدل حضور داشتند برابر با 3/27 درصد بود، كه بيانگر اين است كه 3/27 درصد تغييرات در نمرات عملكرد شركت‌كنندگان توسط مشخصات فردي آن¬ها تبيين شده است. در بلوك 2، با افزايش نمره نگرش، نمره عملكرد افزايش يافت، به طوري‌كه به ازاي يك واحد افزايش در نمره نگرش، نمره عملكرد در دانشجويان به طور متوسط 58/0 واحد افزايش يافت (001/0>P، 58/0=b). هنگامي كه متغيرهاي آگاهي و نگرش وارد مدل گرديد افزايش معني‌دار 8/5 درصدي در ضريب تعيين ايجاد شد. در مجموع با توجه به مدل 2، 1/33 درصد واريانس نمرات عملكرد، توسط متغيرهاي موجود در مدل تبيين شده است. نتيجه¬گيري: اين مطالعه سطح آگاهي و نگرش و به ميزان كم¬تر عملكرد مطلوب دانشجويان دانشگاه علوم پزشكي گيلان را در مورد اهميت استفاده از كرم ضدآفتاب نشان داد. استفاده از محصولات ضدآفتاب نياز به توجه بيش¬تري دارد. حتي كساني كه آگاهي و نگرش كامل درمورد استفاده از روش‌هاي محافظت در برابر آفتاب هستند، درمورد استفاده صحيح از محصولات ضدآفتاب دچار كوتاهي مي‌شوند. واژگان كليدي: سرطان پوست، آگاهي، نگرش، كرم ضدآفتاب

227034

علوم پزشكي گيلان