تبيين شاخص رفاه اجتماعي و تحليل و توزيع رفاه تحت تأثير فاصله از مركز در شهرستان هاي ايران

كارشناسي ارشد

رفاه اجتماعي به عنوان يكي از عوامل كليدي توسعه پايدار و رشد اجتماعي در هر كشور بسيار حائز اهميت است. اين مفهوم شامل بهبود كيفيت زندگي و رضايت افراد از شرايط زندگي خود مي‌شود. توازن فضايي رفاه اجتماعي نيز از اهميت بالايي برخوردار است. اين توازن به توزيع مناسب منافع و منابع رفاهي در سراسر كشور يا منطقه اشاره دارد و مي‌تواند نشانگر توسعه يكنواخت و پايدار در جامعه باشد. توجه به توازن فضايي رفاه اجتماعي اهميت ويژه‌اي در سياست‌گذاري و برنامه‌ريزي جهت تسهيل دسترسي به خدمات و فرصت‌هاي اقتصادي و اجتماعي براي تمامي اقشار جامعه دارد. در اين پژوهش، از اقتصاد سنجي فضايي به منظور تحليل الگوهاي مكاني و توزيع رفاه اجتماعي استفاده شده است. همچنين، از نرم‌افزارهاي مختلفي مانند GEODA، GIS و R براي تجزيه و تحليل داده‌هاي جغرافيايي و ايجاد مدل‌هاي مكاني استفاده گرديده است. نتايج پژوهش نشان مي‌دهند كه فاصله هر شهرستان از مراكز سياسي و جغرافيايي و زيرساختي، تأثير قابل توجهي بر رفاه اجتماعي دارد. به ويژه، بين فاصله از فرودگاه، مركز استان و پايتخت و رفاه اجتماعي اثر معني دار منفي ديده مي‌شود. اين نتايج مفهومي جديد را براي سياست‌گذاران ارائه مي‌دهند كه در توسعه پايدار و توزيع منصفانه منافع رفاهي در سطح شهرستان‌هاي ايران بسيار مهم است.

227283

دانشگاه اصفهان

علوم اقتصادي- اقتصاد شهري

بابك صفاري