بررسي يافته هاي هيستوپاتولوژي نووس سباسه بيماران مراجعه كننده به مركز آموزشي درماني رازي رشت در سال هاي 1390 تا 1401

بندرانزلي

مقدمه: نووس سباسه يك هامارتوم مادرزادي است كه در اثر تغييرات اپيدرم، غدد سباسه و فوليكول هاي مو به وجود مي آيد. از نظر باليني به صورت يك پلاك زرد يا نارنجي رنگ با حاشيه مشخص و بدون مو ست. شايع ترين محل قرارگيري آن اسكالپ مي باشد. با افزايش سن انداره آن بزرگتر مي شود و ممكن است نئوپلاسم هاي ثانويه از ان منشا بگيرند. هدف از اين پژوهش شناخت بيشتر تغييرات هيستوپاتولوژي نووس سباسه و ارتباط ان با جنسيت ، سن و محل قرارگيري ضايعه و همچنين بررسي فرواواني نئوپلاسم هاي خوشخيم و بدخيم است. مواد و روش¬ها:در اين مطالعه ي مقطعي گذشته نگرگزارش هاي پاتولوژي بيماران مبتلا به نووس سباسه كه در سال هاي 1390 تا 1401 به بيمارستان رازي رشت مراجعه كرده بودند بررسي شده است. اطلاعاتي شامل جنس ، سن هنگام تشخيص ضايعه ،محل ضايعه ، ويژگي هاي هيستوپاتولوژي و وجود يا عدم وجود نئوپلاسم هاي ثانويه در فرم جمع اوري اطلاعات ثبت گرديد و به كمك آزمون هاي آماري مورد بررسي قرار گرفت. نتايج:در اين مطالعه ميانگين سن هنگام تشخيص 19/12±52/24 سال با ميانه 00/21 و دامنه سني 8 تا 65 سال بود. 39 بيمار (0/65 درصد) مورد بررسي مرد بودند. بيشتر ضايعه‌ها در محل پوست سر و صورت مشاهده شد (3/83 درصد). شايع‌ترين يافته هاي هيستوپاتولوژي به ترتيب شامل پاپيلوماتوز (85%)، آكانتوز (7/81%) و ارتوكراتوزيس (0/75%) بود. نئوپلاسم‌هاي خوش خيم و نئوپلاسم‌هاي بدخيم به ترتيب در (0/5%) 3 و (0/10%) 6 بيمار مشاهده شد. شش مورد تومور بدخيم همه بازال سل كارسينوما بود و سه مورد تومور خوش خيم سيرنگوسيست آدنوم پاپيلفرم بود. نتيجه بررسي يافته‌هاي هيستوپاتولوژي نووس سباسه بيماران بر حسب جنسيت نشان داد در زنان فراواني نئوپلاسم‌هاي خوش خيم به صورت معني‌داري بيشتر از مردان بود (039/0p=). نتيجه بررسي يافته‌هاي هيستوپاتولوژي نووس سباسه بيماران بر حسب سن نشان داد در بيماران 25 سال و بالاتر تومورهاي پوستي (003/0p=) به طور كلي و بويژه نئوپلاسم‌هاي بدخيم (001/0p=) به صورت معني‌داري بيشتر از گروه كمتر از 25 سال بود. در ناحيه اسكالپ يافته‌هاي آكانتوز (005/0p=) و پاراكراتوز (034/0p=) به صورت معني‌داري بيشتر از صورت بود. همچنين در ناحيه صورت يافته هايپرپلازي غدد سباسه به صورت معني‌داري بيشتر از اسكالپ بود (041/0p=). نتيجه¬گيري:آكانتوز ، پاپيلوماتوز ، پاراكراتوز و هايپرپلازي غدد سباسه يافته هاي هيستوپاتولوژي شايع در نووس سباسه هستند. فراواني اين يافته ها بر حسب محل قرارگيري ضايعه ممكن است متفاوت باشد. احتمال بروز بدخيمي با افزايش سن افزايش مي يابد و همچنين با توجه به اثراحتمالي هورمون ها در پيشرفت ضايعه فراواني نئوپلاسم هاي ثانويه در دو جنس يكسان نيست. كليدواژه: نووس سباسه ، پاتولوژي ، بدخيمي

227597

علوم پزشكي گيلان