عنوان
بررسي فاكتورهاي پروگنوستيك مسموميت ناشي از اپيوئيدها در بيماران مراجعه‌كننده به بيمارستان هاي آموزشي شهر سنندج در سال¬هاي 1399 و 1400
نويسنده اصلي
هوشمند، كيان
محل تحصيل
دانشگاه علوم پزشكي كردستان
رشته تحصيلي
پزشكي
چكيده
زمينه و هدف: مصرف بيش‌ازحد اپيوئيدها (ODs) در حال افزايش است و تلاش براي كاهش آسيب ناشي از آن‌ها مستلزم شناسايي بيماران در معرض خطر و انجام اقدامات به‌موقع جهت درمان آن‌هاست؛ بنابراين براي شناسايي فاكتورهاي پروگنوستيك مسموميت ناشي از اپيوئيدها ما يك مطالعه گذشته‌نگر از بيماران مراجعه‌كننده به بيمارستان‌هاي آموزشي شهر سنندج در بازه زماني دوساله انجام داديم تا افرادي را كه در معرض بالاترين خطر پيامدهاي نامطلوب قرار داشتند را شناسايي كنيم.
روش بررسي: در اين مطالعه سوابق پزشكي (اطلاعات دموگرافيك و باليني، نتايج پاراكلينيكي و اقدامات درماني) 400 نفر از بيمارانيكه با تشخيص مسموميت با اپيوئيد به اورژانس بيمارستان¬هاي توحيد و كوثر شهرستان سنندج در سال‌هاي 1399 و 1400 مراجعه كرده بودند، مورد بررسي قرار گرفت. افراد بر اساس نوع پيش‌آگهي به 3 دسته (ترخيص پس از اقدامات درماني روتين، نياز به بستري در بخش مراقبت‌هاي ويژه و مورتاليتي) تقسيم شدند. درنهايت عوامل و ريسك فاكتورهاي موردنظر در بين اين سه گروه با هم مقايسه شدند.
نتايج: در مطالعه حاضر تنها 5/18% از افراد زن و مابقي مرد بودند. 5/14% از آن‌ها زير 20 سال و 16% بالاي 50 سال سن داشتند. اكثر آن‌ها (87%) در شهر زندگي مي‌كردند و تحصيلات زير ديپلم و ديپلم (83%) داشتند. سابقه اختلالات روان‌پزشكي در 3/14% از افراد مطالعه گزارش‌شده بود. وضعيت unresponsive در هنگام پذيرش، تشنج و رابدوميوليز به ترتيب در 10%، 15% و 33% افراد مطالعه گزارش شد. بيش از نيمي از افراد (58%) در اثر سوءمصرف دچار مسموميت شده بودند و 36% از آن‌ها جهت اقدام به خودكشي دارو مصرف كرده بودند. بيشترين اپيوم مصرف‌شده توسط افراد شامل متادون (32%) و سپس ترامادول (22%) بود. 25% از جمعيت موردمطالعه بيش از يك نوع اپيوم مصرف نموده بودند و شايع‌ترين تركيب استفاده‌شده در بين آن‌ها متادون به همراه شيره يا ترياك (5/53%) بود. مصرف هم‌زمان الكل و يا ساير داروها در 5/43% از اين افراد گزارش شد. شايع‌ترين داروهاي مصرف شده در اين افراد به ترتيب شامل بنزوديازپين¬ها (38%) و آمفتامين¬ها (37%) بود. نتايج مربوط به تجزيه و تحليل رگرسيون چند متغيره نشان داد كه وضعيت unresponsive در هنگام پذيرش (OR=310.26; 95% CI= 34.32-2804.38; p<0.001)، مصرف دوز بالاي اپيوم¬ها (متادون، ترامادول و ترياك) (OR=1.06; 95% CI= 1.00-1.00; p<0.05)، رابدوميوليز (OR=3.09; 95% CI= 1.28-7.47; p=0.01)، بالا بودن سطح سرمي LDH (OR=1.00; 95% CI= 1.00-1.00; p=0.004)، براديكاردي (OR=6.33; 95% CI= 1.63-24.45; p=0.007) و تاكيكاردي (OR=2.58; 95% CI= 1.09-6.12; p=0.03) از عوامل مرتبط با مورتاليتي و پيش‌آگهي متوسط (نياز به مراقبت‌هاي ويژه) در جمعيت مورد مطالعه بودند.
نتيجه‌گيري: نتايج اين مطالعه نشان داد افرادي كه مقادير بيشتري از اپيوم ها را مصرف نموده، در هنگام مراجعه به اورژانس هوشيار نيستند، براديكارد يا تاكيكارد مي‌باشند، سطح سرمي LDH آن‌ها بالا بوده و يا رابدوميوليز در آن‌ها تشخيص داده مي‌شود ممكن است نسبت به ساير افرادي كه با مسموميت ناشي از اپيوئيد مراجعه نموده‌اند در معرض خطر بالاتري براي مرگ‌ومير و عوارض جدي ناشي از مصرف باشند و به خدمات بيشتر و نظارت دقيق‌تري نياز دارند.
كلمات كليدي: مسموميت; سوءمصرف مواد; اپيوئيد; پيش¬آگهي; فاكتورهاي پروگنوستيك
شماره ركورد
229674
شهر محل تحصيل
دانشگاه علوم پزشكي كردستان
گرايش رشته تحصيلي
پزشكي
دانشكده
پزشكي
دانشگاه
دانشگاه علوم پزشکي کردستان
استاد راهنما
وحيد يوسفي نژاد