بررسي ارتباط مصرف هورمون درماني در دوران يائسگي با رخداد مرگ و مير در زنان: يك مرور نظام مند و متاآناليز

دانشگاه علوم پزشكي كردستان

پزشكي

مقدمه: به دليل عدم اطمينان در مورد اثرات MHT بر پيامدهاي متعدد سلامتي در زنان از جمله مرگ كل و مرگ ناشي از سرطان پستان، سرطان كولوركتال و سرطان ريه به دنبال هورمون درماني يائسگي، كيفيت بررسي‌هاي سيستماتيك به منظور ارائه بالاترين سطح و قابل اطمينان ترين مبنا به عنوان توصيه ها و هشدارها، كه به ارزيابي دستورالعمل‌ها و توصيه‌هاي فعلي كمك ‌كنند، بسيار مهم است. در نتيجه، ما بر آن شديم كه يك بررسي جامع از خلاصه شواهد موجود در مورد اثرات MHT بر مرگ و مير زنان يائسه انجام دهيم. مواد و روش¬ها: اين پژوهش به صورت يك مطالعه مرور نظام مند و متاآناليز بود كه جامعه ي مورد مطالعه تمام مطالعات كارآزمايي باليني تصادفي چاپ شده ي تمام كشورها در ديتابيس هاي منتخب مطالعه در زمينه ي هورمون درماني دوران يائسگي و مرگ و مير ناشي از آن بدون در نظر گرفتن محدوده زماني بود كه كه مطالعاتي كه به زبان فارسي و انگليسي چاپ شده بودند و مطالعاتي كه تعريف يا ابزار مشخصي براي اندازه گيري مرگ ناشي از هورمون درماني داشتند وارد مطالعه شدند و مطالعات كارآزمايي باليني تصادفي شده كه ارتباط هورمون درماني و مرگ و مير را گزارش ننمودند و يا كيفيت لازم را براساس چك ليست ارزيابي كيفيت نداشتند از مطالعه خارج شدند. استراتژي جستجو در پايگاه هاي مختلف اطلاعاتي (PubMed, Scopus, Web Of Science) انجام گرديدو پس از انتخاب مطالعات، متغيرهاي مورد نياز در يك چك ليست الكترونيكي كه از قبل با استفاده از نرم افزار Stata نسخه 12 طراحي شده بود وارد شدند. براي اندازه‌‌گيري تعيين اثر هورمون درماني بر پيامد مورد مطالعه از Risk Ratio استفاده شد. تمامي نتايج در سطح اطمينان 95٪ برآورد و گزارش شد و جهت بررسي كمّي ناهمگوني در بين نتايج از آزمون آماري I2 استفاده گرديد. يافته‌ها: ما يك مطالعه متاآناليز انجام داديم و استراتژي جستجوي ساختار يافته براي بدست آوردن مطالعات كارآزمايي باليني كه رابطه هورمون درماني و مرگ و مير را بررسي كرده بودند طراحي كرديم. در مجموع تعداد 505 مقاله انتخاب شد و در مرحله بعدي با در نظر گرفتن عنوان مقالات و توجه به چكيده مطالعات و همينطور در نظر گرفتن معيارهاي ورود و خروج تعداد 473 مقاله حذف و 32 مطالعه در تحليل نهايي باقي ماند. نتايج بررسي سوگيري مطالعات نشان داد تقريبا 66 درصد مطالعات جز مطالعاتي با خطر سوگيري پايين ، 18 درصد مطالعات در دسته مطالعاتي با برخي نگراني ها و 16 درصد مطالعات در دسته مطالعاتي با ريسك بالا بودند. مطالعات كارآزمايي باليني نشان مي دهد كه در افرادي كه تحت هورمون درماني قرار گرفته اند خطر كلي مرگ و مير نسبت به پلاسبو 98/0 برابر مي باشد. خطر مرگ و مير بيماري هاي قلبي- عروقي 95/0 برابر، خطر مرگ ومير سكته مغزي 10/1 برابر، خطر مرگ و مير بيماري عروق كرونري قلبي 98/0 برابر، خطر مرگ و مير سرطان كولوركتال 03/1 برابر، خطر مرگ و مير سرطان ريه 87/0 برابر ، خطر مرگ و مير سرطان سينه 92/0 برابر و خطر مرگ و مير سرطان تخمدان 37/1 برابر است كه تمام اين موارد از نظر آماري معني دار نمي باشند. هورمون درماني با مرگ و مير به صورت كلي در زيرگروه هاي مختلف رابطه معكوسي دارد كه البته از لحاظ آماري معني دار نيست. نتيجه¬گيري: باتوجه به متاآناليز حاضر هورمون درماني در دوران يائسگي تاثيري در افزايش ميزان كلي مرگ و مير ندارد ولي مي تواند منجر به افزايش مرگ ومير ناشي از علل سكته مغزي، سرطان كولوركتال و سرطان تخمدان شود هم چنين مي تواند منجر به كاهش مرگ ومير ناشي ازعلل قلبي عروقي و كرونري ، سرطان ريه و سرطان سينه شود. هم چنين هورمون درماني مي‌تواند براي برخي زنان نامناسب باشد، از جمله كساني كه در معرض افزايش خطر سكته مغزي يا افزايش خطر بعضي انواع سرطان‌ها مثل سرطان تخمدان و كولوركتال هستند. كليدواژه‌ها: هورمون درماني؛ يائسگي؛ متاآناليز؛ سكته مغزي؛ سرطان

229896

دانشگاه علوم پزشكي كردستان

پزشكي

پزشكي

دانشگاه علوم پزشکي کردستان

يوسف مرادي، زينب همتي