جذب آسفالتين به كمك چارچوب آلي فلزي (Fe(101 Mil و مقايسه آن با نانوذرات ديگر

اصفهان : دانشگاه صنعتي اصفهان

مهندسي شيمي

كارشناسي ارشد

يكي از پديدههايي كه امروزه در صنعت نفت، مشكالت زيادي را براي توليد نفت ايجاد كردهاست، پديده رسوب آسفالتين است كه منجر به كاهش توليد نفت در چاههاي نفت تا واحدهاي پااليشگاهي ميشود. از ميان روشهاي مرسوم كاهش رسوب آسفالتين ويا حذف آن، استفاده از جاذبهايي با كارايي باال، جزء روشهاي ي است كه اخيراً مورد توجه قرار گرفتهاست. در اين پژوهش ميزان جذب آسفالتين بر روي نانوذره (Fe(101 Mil بررسي شده و عوامل تأثيرگذار بر ميزان جذب شناسايي ميشود. جاذب (Fe(101 Mil به دليل داشتن ساختار خود، ميتواند با برقرار كردن پيوندهاي هيدروژني، -π π و ساير نيروهاي بين مولكولي بين آسفالتين و جاذب، آسفالتين را از نفت حذف كند. براي سنتز نانوذره (Fe(101 Mil از روش سولوترمال استفاده شد و براي مشخصهسازي جاذب قبل و بعد از جذب آسفالتين از آناليزهاي پراش اشعه ايكس )XRD)، طيف مادونقرمز تبديل فوريه )FTIR )و ميكروسكوپ الكتروني روبشي ) FESEM)، BET، ميكروسكوپ الكتروني عبوري )TEM)، آناليز حرارتي )TGA )استفاده شد. براي انجام آزمايش هاي جذب نيز، آسفالتين با روش ASTM 6560D استخراج و در تولوئن حل شد تا نفت سنتزي به دستآيد. سپس نمودار كاليبراسيون جذب آسفالتين با استفاده از دستگاه Spectrometer UV و در غلظتهاي مشخص آسفالتين تهيه شد و با استفاده از آن غلظت نمونههاي مجهول گرفتهشد. براي انجام آزمايش جذب، مقدار مشخصي از جاذب به حجم معين محلول تولوئن و آسفالتين با غلظت اوليه مشخص اضافهشد و ايزوترم و سينتيك جذب به دست آمد. باتوجه به نتايج، سينتيك جذب با مدل شبه مرتبه دوم با دقت 0/99 براي غلظت اوليه 1000 ميلي گرم بر ليتر از آسفالتين با غلظت 2 گرم بر ليتر از جاذب و ايزوترم آن با مدل دابينين رادوشكويچ با دقت 0/98 و مدل تمكين با دقت 0/95 بيش ترين تطابق را داشت كه ميتوان جذب آسفالتين را بهواسطه نقش سايتهاي ف عال دانست و جذب سطحي را چنداليه در نظر گرفت. ميزان جذب آسفالتين با غلظت اوليه 1000 ميليگرم بر ليتر از آسفالتين و با غلظت 2 گرم بر ليتر از جاذب، 300 تا360 ميليگرم بر گرم بوده است.

230170

طراحي فرآيند

مهندسي شيمي

دانشگاه صنعتي اصفهان