بررسي عملكرد درصد بهينه الياف پلي‌پروپيلن در رفتار مكانيكي روسازي بتن غلتكي

كارشناسي ارشد

استفاده از روسازي‌هاي بتني با توجه به افزايش بارها، تغيير شكل قير در مقابل حرارت بالا، دوام و سرويس‌دهي بالاي بتن و نياز به تعميرات كمتر آن در حال گسترش و ترويج است. مسئله اصلي در اين نوع روسازي‌ها پايين بودن مقاومت كششي بتن نسبت به مقاومت فشاري آن است، از اين رو بررسي و پژوهش در خصوص بهبود مقاومت كششي بتن براي افزايش عمر خدمت‌دهي روسازي‌هاي بتني بسيار حائز اهميت مي‌باشد. بنابراين در اين پژوهش برآن شديم تا با استفاده از الياف كه نوعي مسلح‌كننده مخلوط‌هاي بتني است نسبت به افزايش مقاومت كششي بتن اقدام نماييم. بدين منظور از الياف با درصدهاي متغير از 0.5 تا 5 درصد با گام 0.5 درصد و با طول و قطرهاي ثابت جهت ساخت نمونه‌هاي بتني استفاده شد كه آزمايش‌هاي مقاومت فشاري، مقاومت كشش غيرمستقيم به روش برزيلي و آزمايش مقاومت خمشي بر روي نمونه‌ها انجام شد. نتايج آزمايش‌ها حاكي از تاثير مثبت الياف در بهبود مقاومت‌ها در اكثر نمونه‌ها مي‌باشد. حداكثر مقاومت فشاري 7 روزه 53.3 مگاپاسكال است كه مربوط به نمونه حاوي 0.5 درصد الياف (طول 3 سانتي‌متر و قطر 0.5 ميلي‌متر) است. حداكثر مقاومت كشش غير مستقيم 7 روزه 4.390 مگاپاسكال است كه متعلق به نمونه داراي 1.5% الياف (طول 2 سانتي‌متر و قطر 0.4 ميلي‌متر) مي‌باشد. استفاده از الياف در بتن سبب افزايش مقاومت خمشي تمام نمونه‌هاي مورد آزمايش در اين پژوهش شد. حداكثر مقاومت خمشي 7 روزه با افزايش 100% مقاومت نسبت به مقاومت نمونه شاهد (3.6 مگاپاسكال) مربوط به نمونه حاوي 2 درصد الياف (طول 4 سانتي‌متر و قطر 0.5 ميلي‌متر) با مقاومت 7.2 مگاپاسكال است. همچنين حداقل مقاومت خمشي 7 روزه مربوط به نمونه داراي 4% الياف (طول 2 سانتي‌متر و قطر 0.5 ميلي‌متر) و نمونه حاوي 1.5% الياف (طول 2 سانتي‌متر و قطر 0.4 ميلي‌متر) با مقاومت 4.1 مگاپاسكال است كه نسبت به مقاومت نمونه شاهد 13.8% افزايش داشته است. علاوه بر اين، مقدار 2 درصد الياف در تمام آزمايش‌ها منجر به بهبود مقاومت‌ها شد.

230556

دانشگاه اصفهان

مهندسي عمران - راه و ترابري

محسن ابوطالبي اصفهاني