بررسي رابطه بين آموزش كارآفريني اجتماعي و اشتياق كارآفرينانه با نقش ميانجي مهارت اجتماعي دانشجويان دانشگاه اصفهان

كارشناسي ارشد

اشتياق¬كارآفرينانه دانشجويان اهميت بالايي دارد زيرا باعث پرورش خلاقيت، نوآوري و ايجاد فرصت¬هاي شغلي جديد مي¬شود. هدف از پژوهش حاضر، بررسي رابطه بين آموزش كارآفريني اجتماعي و اشتياق كارآفرينانه با نقش ميانجي مهارت اجتماعي دانشجويان دانشگاه اصفهان بود. اين پژوهش از حيث هدف كاربردي و از نظر روش از نوع توصيفي – همبستگي بود. جامعه آماري شامل همه دانشجويان دانشگاه اصفهان در سال تحصيلي 1402-1401 به تعداد 13920 نفر بودند كه از اين تعداد با استفاده از روش نمونه¬گيري در دسترس، تعداد 374 نفر انتخاب شدند. جهت جمع¬آوري اطلاعات از پرسشنامه مهارت¬هاي اجتماعي دانش آموزان گرشام و اليوت (1990) و پرسشنامه كارآفريني اجتماعي عباس عرب (1390) و پرسشنامه اشتياق كارآفرينانه كاردون و همكاران (2009) استفاده گرديد و پايايي آن¬ها براساس ضريب آلفاي كرونباخ به ترتيب 79/.، 80/. و 81/. محاسبه شد. تجزيه و تحليل داده¬ها در دوسطح آمار توصيفي و آمار استنباطي با استفاده از نرم‌افزارهاي SPSS-21 و LISREL صورت گرفت. يافته‌هاي پژوهش نشان داد كه رابطه‌ي بين آموزش كارآفريني اجتماعي و اشتياق كارآفرينانه مثبت و معنادار بود (001/0 p≤). رابطه بين آموزش كارآفريني اجتماعي و مهارت اجتماعي مثبت و معنادار بود (001/0 p≤). همچنين رابطه بين اشتياق كارآفرينانه و مهارت اجتماعي دانشجويان دانشگاه اصفهان مثبت و معنادار بود(001/0 p≤). علاوه بر اين بين آموزش كارافريني¬¬ اجتماعي و اشتياق¬كارآفرينانه و مهارت اجتماعي بر حسب جنسيت، سن و وضعيت تاهل تفاوت معناداري وجود ندارد. پيشنهاد مي‌شود از طريق آموزش كارآفريني¬ اجتماعي، اشتياق كارآفرينانه و مهارت اجتماعي در دانشجويان رشد پيدا كند. همچنين توصيه مي‌شود اساتيد كارآفرين دانشگاه با ارائه حمايت‌هاي هدفمند و ساختارمند، بستر مناسبي را براي توسعه مهارت‌ها و شايستگي‌هاي كارآفريني دانشجويان فراهم آورند. اين حمايت‌ها مي‌تواند شامل برنامه‌هاي مشاوره‌اي، كارگاه‌هاي آموزشي و فرصت‌هاي عملي جهت تجربه‌اندوزي و شبكه‌سازي باشد.

231119

دانشگاه اصفهان

مديريت آموزشي

ليلا مقتدايي خوراسگاني