• عنوان

    مقايسه سورفاكتانت داخل تراشه با تركيب بودوزونايد و سورفاكتانت در نوزادان نارس با سندرم ديسترس تنفسي در بيمارستان بعثت شهر سنندج در سال 1400- 1401

  • نويسنده اصلي

    ملايي، عليرضا

  • محل تحصيل
    دانشگاه علوم پزشكي كردستان
  • رشته تحصيلي
    كودكان
  • چكيده
    مقدمه و هدف: سندرم ديسترس تنفسي شايعترين بيماري تنفسي در نوزادان نارس است و يكي از مهمترين دلايل مرگ و مير آنها است. با توجه به اهميت اين سندروم در حيطه ي اطفال و ازآنجاكه با ارتقاي مراقبـت هـاي دوران بـارداري، ميزان مواليد زنده افـزايش يافتـه اسـت و متعاقبـاً خطر تولد نـوزادان نـارس بـا ديسـترس تنفسـي و ميــزان بســتري ايــن نــوزادان در بخــشهــاي مراقبتهاي ويژه افزايش يافته است لذا مطالعه حاضر با هدف مقايسه پيامدهاي تجويز سورفاكتانت داخل تراشه با تركيب بودوزونايد و سورفاكتانت در نوزادان نارس با سندرم ديسترس تنفسي انجام شد. روش كار: اين مطالعه يك مطالعه كوهورت تاريخي مي باشد كه پس از تصويب كميته ي اخلاق دانشگاه علوم پزشكي كردستان بر روي 100 نوزاد با سن تولد 28 تا 32 هفته با تنفس خود به خودي كه مبتلا به سندرم زجر تنفسي باشند و فاقد معيارهاي خروج باشند، در بخش مراقبت هاي ويژه ي نوزادان بيمارستان بعثت انجام شد. در اين مطالعه كودكاني كه سورفاكتانت به تنهايي يا سورفاكتانت به همراه بودوزونايد دريافت نموده بودند مورد بررسي قرار گرفتند. پيامدهاي ناشي از مصرف سورفاكتانت به تنهايي يا سورفاكتانت به همراه بودوزونايد از پرونده اين كودكان استخراج گرديد و نتايج با استفاده از نرم افزار SPSS version 24 با يكديگر مقايسه شد يافته ها: نتايج حاصل از اين مطالعه نشان داد كه 48.1 درصد از نوزادان پسر در گروه 1 و 51.9 درصد نوازدان پسر در گروه 2 بودند. 52.1 درصد نوزادان دختر در گروه 1 و 47.9 درصد نوزادان دختر نيز در گروه 2 بودند. نتايج نشان داد بين جنسيت،سن مادر،وزن نوزاد در گروه هاي مورد مطالعه تفاوت معني داري وجود ندارد. همچنين نتايج نشان داد بين پنوموتوراكس، خونريزي ريوي، نمره ي آپگار، دفعات تجويز سورفاكتانت وتجويز استروييد قبل از زايمان در گروه هاي مورد مطالعه تفاوت معني داري وجود ندارد. اما مهمترين نتيجه ي اين مطالعه آن است كه بين پيامد نهايي در گروه هاي مورد مطالعه تفاوت معني داري وجود دارد. به اين صورت كه مرگ و مير در گروه 1 به صورت معني داري بيشتر بود. همچنين ميانگين مدت تهويه مكانيكي در گروه 2 به صورت معني داري كمتر بود. نتيجه گيري: به طور كلي مي توان اينگونه نتيجه گيري كرد كه استفاده از تركيب بودزونايد و سوفاكتانت نسبت به استفاده ي تنها از سورفاكتانت باعث كاهش مرگ و مير ناشي از BPD مي شود كه نتايج حاصله با اكثر مطالعات قبلي همسو و هم جهت است. كليد واژه ها: سورفاكتانت؛ بودزونايد؛ سندرم ديسترس تنفسي
  • شماره ركورد
    231234
  • شهر محل تحصيل
    دانشگاه علوم پزشكي كردستان
  • گرايش رشته تحصيلي
    كودكان
  • دانشكده
    پزشكي
  • دانشگاه
    دانشگاه علوم پزشکي کردستان
  • استاد راهنما
    شوبو شيخ احمدي