سنتز پايداركننده¬ي حرارتي سبز پلي وينيل كلرايد بر پايه استئارات روي اصلاح شده با آرژنين و بررسي اثر هم افزايي آن با هيدروتالسيت

كارشناسي ارشد

پلي وينيل كلرايد (PVC) يكي از پركاربردترين پليمرها در استفاده روزانه مي¬باشد كه دليل آن نيز خواص متنوعي است كه اين پليمر دارد. PVC معمولا در دماي 160 تا 220 درجه سانتي¬گراد مورد پردازش قرار مي¬گيرد و اين در حالي است كه در دماي بالاي 120 درجه سانتي¬گراد شروع به از دست دادن گاز هيدروژن كلرايد (HCl) كرده كه با اثر خودكاتاليستي باعث خروج HCl بيشتر و در نهايت با تشكيل ساختار¬هاي غيراشباع و شكست زنجير پليمري موجب تخريب اين پليمر مي¬شود. در اين پژوهش ابتدا نمك روي ¬آرژنين¬ استئارات و هيدروتالسيت منيزيم – آلومينيوم (Mg-Al LDH) جهت بررسي اثر هم¬افزايي يك پايداركننده آلي¬فلزي با دو آنيون متفاوت با يك پايداركننده حرارتي معدني به-عنوان يك پايداركننده حرارتي چند مكانيسمي، ساخته شده و از نظر ساختاري به كمك آزمون FT-IR و XRD تاييد شدند.سپس با افزودن پايداركننده¬هاي حرارتي مختلف به EPVC ميزان پايداري آن-ها با آزمون¬هاي مختلف بررسي گرديد و در نهايت مشخص شد كه اين پايداركننده چند مكانيسمي (LDH +ZnArgSt) در آزمون كانگو و افزايش پايداري حرارتي از 5 دقيقه به 15 دقيقه و 36 ثانيه نسبت به PVC خالص و همچنين عملكرد بهتر نسبت به ZnArgSt به تنهايي ( 13.11 دقيقه) و پايداركننده داراي روي¬استئارات و هيدروتالسيت (LDH +ZnSt2) كه پايداري آن معادل 8 دقيقه و 13 ثانيه است؛ از تشكيل ساختار هاي غيراشباع با توجه به آزمون تغيير رنگ ظاهري نمونه در آون و طيف سنجي مرئي – فرابنفش انعكاسي در زنجير پليمري جلوگيري كرده و نه تنها موجب به تعويق افتادن تغيير رنگ ظاهري نمونه در حين تخريب مي¬شود بلكه با توجه به آزمون¬هاي خواص مكانيكي كشش و سختي، نمونه داراي خواص مكانيكي مطلوب¬تري نظير استحكام كششي معادل 1.76 مگاپاسكال، چقرمگي معادل 16.03 ژول و مدول الاستيك معادل 9.94 مگاپاسكال در مقايسه با PVC خالص (1.77 مگاپاسكال ، 15.17 ژول و 8.33 مگاپاسكال) و همچنين سختي 80.33 كه درميان بقيه نمونه¬ها كاهش سختي كمتري نسبت به PVC خالص (81) بعد از پردازش مي¬باشد.

231272

دانشگاه اصفهان

شيمي- شيمي پليمر

فاطمه رفيع منزلت