بهداشت و سلامت جسمي در سيره امام علي عليه السلام با تكيه بر نهج البلاغه

كارشناسي ارشد

سلامتي كه به معناي تندرستي جسم و روح و روان است از اموري است كه از دير باز به اشكال و عناوين مختلف مد نظر بشر و جزو لاينفك زندگي انسان بوده است كه با ظهور اسلام و نزول قرآن كريم اين موضوع حائز اهميت گرديد. در زمان خلافت اميرالمومنين عليه السلام و نهضت سامان دهي جامعه، به مقوله سلامت توجه خاصي كردند. زيرا سلامت انسان در ابعاد گوناگون براي رسيدن به تكامل نهايي از اهميت خاصي برخوردار است. فرمايشات امام علي عليه السلام در قالب خطبه ها، نامه ها و حكمت ها در نهج البلاغه و احاديث به جنبه هاي سلامت معنوي و جسماني اشاره دارد، چه توجه به اين نكته كه بيماري مختص وجود تمامي انسان هاست و از راه معالجه و با رعايت اصول تغذيه واصلاح روش زندگي پيشگيري از امراض حاصل مي شود ودر صورت بروز بيماري ها، با تغذيه صحيح و مراجعه به پزشك و استفاده از داروها مي توان سلامتي را بدست آورد يا با دعا و توكل و استعانت از خداوند زايل شدني است. امام علي عليه السلام درخطبه اول نهج البلاغه با شناخت نوع خلقت آدمي و شناخت مزاج ها راه را براي شناخت و حفظ سلامتي بيان مي كنند. با بررسي موضوع اين پايان نامه ، بهداشت و سلامت جسمي در سيره امام علي عليه السلام وديدگاه هاي آن حضرت درمورد راه هاي پيشگيري از بيماري ها و حفظ سلامت كه موجب طول عمر و رسيدن به تكامل است، بررسي مي گردد و همچنين انتخاب نوع تغذيه صحيح و استفاده از مواد غذايي سالم و مناسب مزاج هاي انسان در مواقع مناسب و رعايت اصول بهداشتي كه راه سلامتي بشر را تضمين مي كندمورد توجه قرار مي گيرد. روش تحقيق در اين پايان نامه توصيفي و تحليلي است كه با استفاده از نهج البلاغه و منابع تاريخي موضوع سلامتي جسم و روان و تاثير اجتماعي آن از ديدگاه امام علي عليه السلام مورد بررسي قرار گرفته است.

232162

دانشگاه اصفهان

بهمن زينلي

تاريخ - تاريخ اسلام

اصغر منتظرالقائم , اصغر فروغي ابري