بررسي پاسخ درماني به ممانتين در مبتلايان به اختلال وسواس جبري مقاوم به درمان و عوامل مرتبط با آن در مراجعه كنندگان به كلينيك سرپايي خصوصي روانپزشكي و بيمارستان شفا شهر رشت در سال 1401

رشت

مقدمه: اختلال وسواسي- جبري ( OCD) يك اختلال روانپزشكي شديد و ناتوان‌كننده است كه با افكار مزاحم، وسواس‌ها و تكانه ها و رفتارهاي تكراري مشخص مي‌شود. درمانOCD به‌ويژه در بيماراني كه به مداخلات خط اول مقاومت نشان مي‌دهند مي‌تواند چالش‌برانگيز باشد. ممانتين، يك آنتاگونيست گيرنده NMDA، به عنوان يك درمان دارويي كمكي براي بيماران مبتلا به اختلال وسواس جبري مقاوم به درمان دارويي مورد بررسي قرار گرفته است. هدف از مطالعه حاضر شناسايي متغيرهايي است كه ممكن است نقش پيشگويي كننده ي درچگونگي پاسخ باليني به ممانتين در افراد مبتلا به اختلال وسواس جبري مقاوم به درمان داشته باشند. روش اجرا: اين مطالعه يك مطالعه ي گذشته‌نگر است. داده‌هاي مورد استفاده از اطلاعات ثبت شده پرونده ي بيماران و ارزيابي هاي باليني مراجعه كنندگان به دوكلينيك روانپزشكي بدست آمد. ازمقياس يِل-براون براي اندازه‌گيري شدت و نوع علايم و نيز پاسخ درماني استفاده شده بود.بيماران به دو گروه با و بدون پاسخ باليني به افزودن ممانتين تقسيم شده و از نظر متغيرهاي جمعيت شناختي و باليني با استفاده از رگرسيون لجستيك مقايسه شدند. نتايج: نتايج بدست آمده از رگرسيون لجستيك نشان داد كه سن، جنس و سطح تحصيلات بيمار، سن شروع و طول مدت بيماري، نوع داروي مصرفي، شدت علائم و زير گروه بيماري، سابقه خانوادگي ابتلا به اختلال وسواس جبري و وجود اختلال روانپزشكي هم ابتلا، پيش بيني كننده ي پاسخ درماني به ممانتين در بيماران مبتلا به OCD مقاوم به درمان نيست. نتيجه¬گيري: يافته‌هاي مطالعه حاضرنشان مي دهد كه پاسخ درماني به ممانتين ماهيتي ناشناخته دارد و توسط متغيرهاي باليني يا جمعيت‌شناختي اين مطالعه قابل پيش‌بيني نيست. انجام مطالعات چند مركزي با حجم نمونه بزرگتر و متغيرهاي باليني متنوع تر پيشنهاد مي شود كليدواژه: ممانتين، اختلال وسواس-جبري ، مقاوم به درمان

232483

علوم پزشكي گيلان