بررسي تمايز و لانه گزيني سلولهاي بنيادي برگرفته از بافت چربي( ADSCS) تيمار شده با ملاتونين بر بهبود عملكرد حركتي مدل ضايعه نخاعي موش صحرايي

رشت

يكي ازجدي ترين بيماريهاي سيستم عصبي SCI (spinal cord injury) است كه شيوع آن به دلايل گوناگون روبه افزايش است و تا كنون درمان قطعي براي اين بيماران اثبات نشده است . سلولهاي بنيادي برگرفته از بافت چربي به عنوان يك درمان احتمالي SCI و بيماريهاي نورولوژيك ديگر مطرح است. مسئله مهم در تزريق سلولي، حفظ بقاي سلول مربوطه و بهبود عملكرد آن در بافت مورد هدف مي باشد . ملاتونين هورمون مترشحه از غده ي پينئال است كه داراي خاصيت آنتي اكسيدان همچنين داراي توانايي در حفظ بقا و بهبود عملكرد سلولي است. پيش شرطي سازي اين هورمون بر سلول هاي بنيادي جهت ترميم بهتر بافت ها به اثبات رسيده است مواد و روش¬ها: سلولهاي بنيادي پس از به دست آوردن، جهت بيان ماركرهاي سلول هاي بنيادي CD90,CD44,CD73,CD105 و ماركر سلول هاي خوني CD45 و ماركر سلول هاي آندوتليال CD31 با فلوسايتومتري ارزيابي شد. حيوانات به شش گروه تقسيم شدند.1-گروه Control : تحت هيچ گونه ضايعه و درماني قرار نگرفت .2- گروه SCI : حيوانات اين گروه فقط تحت ضايعه قرار گرفتند و از هيچكدام از فاكتورهاي درماني استفاده نشد . 3-گروهSham : نمونه هاي اين گروه فقط تحت استرس جراحي و لامينكتومي قرار گرفتند . 4-گروه Vehicle : اين گروه 1 هفته پس از ضايعه نخاعي ، DMEM را به روش intravenous دريافت نمودند .5-گروه SCI+ADSC : يك هفته پس از ايجاد ضايعه ADSC از طريق وريد دمي دريافت نمودند . 6- گروه SCI+MT-ADSC : يك هفته پس از ايجاد ضايعه ADSC پيش شرطي شده با ملاتونين را از طريق وريد دمي دريافت نمودند . در انتها تست رفتاري جهت ارزيابي عملكرد و ايمونوهيستوشيمي جهت ارزيابي مهاجرت و تمايز سلولهاي تزريق شده انجام گرديد نتايج: ADSC شاخص سلول هاي بنيادي CD90, CD44, CD73, CD105 را بيان داشتند و از طرفي ماركر سلول هاي خوني CD45 و ماركر سلول هاي آندوتليال CD31 را نداشتند. مطالعات بافت شناسي و شمارش سلولي لانه گزيني ADSC را به محل آسيب ديده تاييد نمود و در گروه سلولي كه تحت پيش شزطي با ملاتونين قرار گرفته بودند، بيشتر بوده است نتايج ايمونوهيستوشيمي گروه هاي آزمايشي نيز علاوه بر تاييد لانه گزيني ADSC تمايزسلول هاي مذكور را به سمت سلول هاي عصبي و گليال نشان داده است. تمايز MT- ADSC در محل ضايعه نخاعي طبق شمارش سلولي بيشتر بوده است .از سويي ديگر بهبود عملكردي نيز در هر دو گروه SCI+ADSC وSCI+MT-ADSC مشاهده گرديد . نتيجه¬گيري: ADSC توانايي مهاجرت به محل آسيب ديده نخاعي را دارند. پيش شرطي كردن ADSC با ملاتونين تاثير مثبت در روند مهاجرت سلولي و تمايز دارد ولي تاثير مثبتي در بهبود عملكرد نسبت به گروه ADSC نداشته است كليدواژه: سلول هاي بنيادي برگرفته از بافت چربي ،ضايعه نخاعي ،پيش شرطي ،ملاتونين

232487

علوم پزشكي گيلان