عنوان
مقايسه‌ي ميزان دستيابي به مهارت‌هاي اصلي عملي پرستاري كودكان بر اساس خودارزيابي دانشجويان و ارزشيابي اساتيد در دانشجويان كارشناسي پرستاري دانشكده پرستاري مامايي شهيد بهشتي رشت در سال 1403-1402
محل تحصيل
رشت
چكيده
چكيده
مقدمه: يكي از چالش‌هاي دوران تحصيل دانشجويان پرستاري، نحوه ارزشيابي است. وارد نمودن فراگيران در فرآيند ارزشيابي يكي از روش‌هاي معتبرسازي ارزشيابي است.
هدف: اين مطالعه با هدف مقايسه‌ي ميزان دستيابي به مهارت‌هاي اصلي عملي پرستاري كودكان بر اساس خودارزيابي دانشجويان و ارزشيابي اساتيد در دانشجويان كارشناسي پرستاري دانشكده پرستاري مامايي شهيد بهشتي رشت در سال 1403-1402 انجام شده است.
روش كار: پژوهش حاضر يك مطالعه تحليلي مقطعي مي‌باشد. جامعه پژوهش دانشجويان كارشناسي پرستاري دانشكده پرستاري و مامايي شهيد بهشتي رشت كه به صورت نمونه‌گيري دردسترس انتخاب شدند ابزار پژوهش پرسشنامه محقق ساخته مهارت‌هاي عملي مورد انتظار در پرستاري شامل47 آيتم كه توسط دانشجويان و اساتيد تكميل و نمرات حاصل از ارزشيابي اين دو مقايسه شد. براي تحليل داده‌ها از آزمون t مستقل، تحليل واريانس يك‌طرفه و ضريب همبستگي پيرسون و رگرسيون خطي چندگانه و نرم‌افزار SPSS نسخه 16 استفاده شد.
يافته ها: نتايج بيانگر آن است كه ميانگين نمره مهارت‌هاي اصلي عملي پرستاري كودكان از ديدگاه دانشجويان از 0 الي 100 نمره قابل كسب 3/12±0/61 بوده كه بالاتر از محدوده متوسط و از ديدگاه اساتيد نمره قابل كسب 1/12±9/68 بوده كه داراي وضعيت مطلوب مي باشد. نمرات ارزشيابي استاد و خودارزشيابي دانشجويان اختلاف معناداري نشان نداد.
نتيجه گيري: طبق نتايج مطالعه حاضر در محيط‌هاي آموزشي و آموزش‌هاي باليني، بنظر مي‌رسد خودارزيابي در كنار ارزشيابي استاد به عنوان ابزاري قدرتمند براي افزايش پويايي فردي و گروهي و سازماندهي يادگيري فردي مي‌باشد. لذا براي بهبود عملكرد باليني، خودارزيابي به عنوان رويكردي مكمل ارزشيابي استاد در نظر گرفته شود.
كليدواژه¬ها: پرستاري كودكان، مهارت، خودارزيابي، ارزشيابي.
شماره ركورد
232507
دانشگاه
دانشگاه علوم پزشكي گيلان