بررسي فراواني مهار فيزيكي و عوامل مرتبط با آن در بخش ها ي بستري بيمارستان روان پزشكي شفا در سال 1401

بندرانزلي

مقدمه: از آنجايي كه در زمينه هاي مختلف و مرتبط با پرخاشگري، راه هاي تعديل و برخورد با آن مطالعات گسترده اي به طور جداگانه براي هر ريسك فاكتور انجام شده است لذا در اين مطالعه به بررسي فراواني مهارفيزيكي و عوامل مرتبط با آن در بخش هاي بستري بيمارستان روان پزشكي شفا در سال 1401 پرداختيم. مواد و روش¬ها: در اين مطالعه توصيفي مقطعي ارزيابي كاملي از پرونده بيماران بستري در بيمارستان شفاي رشت در سال 1401 كه در طي مدت اقامت از مهار فيزيكي استفاده شده بود، صورت گرفت و داده هاي مورد نياز بر اساس جدول متغيرها استخراج شد. تعداد بيماران بستري در سال 1401 نيز ثبت گرديد و جهت تجزيه و تحليل آماري از آن استفاده شد. در ضمن اگر يك بيماردر دوره بستري چندين بار تحت مهار فيزيكي قرار گيرد، در هرمورد يك فرم تكميل شد. داده هاي مطالعه وارد نرم افزار STATA ورژن 14 شدند. تمامي آزمون ها دو دامنه بوده و P كمتر از 05/0 معني دار درنظر گرفته شد. نتايج: ميانگين سني 8/12 ± 37 سال، فراواني مربوط به مردان 3/67 % و فراواني افراد متاهل در اين مطالعه 5/34درصد بود. ميانگين مدت مهار فيزيكي در بيماران بستري شده در بخش هاي روانپزشكي6/7 ± 5/18 دقيقه بود. شايع ترين بيماري هاي روانپزشكي كه داراي بالاترين فراواني از نظر كاربرد مهار فيزيكي بودند شامل BID با فراواني 6/29 درصد، سايكوز مواد با فراواني 4/28درصد و اسكيزوفرنيا با فراواني 6/23درصد بود. 121 مورد مهار فيزيكي در بخش مردان،80 مورد در بخش زنان و 54 مورد در اورژانس انجام شده است. 5/66درصد، سابقه بستري قبلي داشتند. 4/46درصد از بيماران مورد بررسي سابقه مصرف مواد داشتند و در 9/94 درصد از بيماران مهار فيزيكي به طور كامل انجام شده است. نتيجه¬گيري: يافته هاي مطالعه حاضر نشان داد كه از بين 2912 بيمار بستري شده در بخش هاي روانپزشكي بيمارستان شفاي شهر رشت، براي 255 بيمار مهار فيزيكي بكار گرفته شد كه 8/8 % از كل بيماران بستري شده را در بر گرفته است. كليدواژه¬ها: مهار فيزيكي، بخش هاي بستري، روان پزشكي

232521

علوم پزشكي گيلان